44 و قال عليه السلام طُوبَى لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعَادَ ، وَعَمِلَ لِلْحِسَابِ ، وَقَنِعَ بِالْكَفَافِ ، وَرَضِيَ عَنِ اللَّهِ .
امام عليه السلام فرمود :
خوشا به حال كسى كه ( پيوسته ) به ياد معاد باشد و براى روز حساب عمل كند . به مقدار كفايت قانع گردد و از خدا راضى باشد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
همانگونه كه در شرح مدرك حكمت 43 آمد ، جمعى آن جملهء حكمتآميز را جملهء 44 يكجا آوردهاند و مدرك آن را در يكجا ذكر كردهاند . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 40 و 41 ) .