شرح و تفسير مجاهدى وارسته
امام عليه السلام در اين گفتار پرمايهء خود تعريف و تمجيدى از يكى از مجاهدان اسلام و مسلمانان راستين به نام « خبّاب بن الارتّ » دارد ، اوصافى كه مىتواند براى همه الگو باشد و از آن پند و اندرز گيرند .
آن حضرت عليه السلام به هنگام ذكر نام « خبّاب بن الارت » چنين فرمود : « خدا رحمت كند خباب بن الارت را او از روى رغبت اسلام آورد و براى اطاعت خداوند هجرت كرد ، به زندگى ساده قناعت نمود ، از خدا خشنود و در تمام دوران عمرش مجاهد بود » ؛
( وَقَالَ عليه السلام : فِي ذِكْرِ خَبَّابِ بْنِ الْأَرَتِّ : يَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابَ بْنَ الْأَرَتِّ ، فَلَقَدْ أَسْلَمَ رَاغِباً ، وَهَاجَرَ طَائِعاً ، وَقَنِعَ بِالْكَفَافِ ، وَرَضِىَ عَنِ اللَّهِ ، وَعَاشَ مُجَاهِداً )
. امام عليه السلام در اينجا پنج وصف مهم براى خبّاب به دنبال طلب رحمت الهى ، براى او ذكر مىكند :
نخست اسلام وى از روى عشق و علاقه و رغبت است نه از روى ترس و نه از روى طمع و نه به سبب تقليد كوركورانه . آرى او اسلام را به خوبى شناخت و به آن عشق ورزيد و مسلمان شد و بهترين دليل براى عشق و علاقهء او به اسلام اين بود كه بارها مشركان او را شكنجه كردند كه دست از اسلام بر دارد ، شكنجهها را تحمل كرد و دست از دامان پيامبر نكشيد .