فِي ذِكْرِ خَبَّابِ بْنِ الْأَرَتِّ :
43 و قال عليه السلام يَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابَ بْنَ الْأَرَتِّ ، فَلَقَدْ أَسْلَمَ رَاغِباً ، وَهَاجَرَ طَائِعاً ، وَقَنِعَ بِالْكَفَافِ ، وَرَضِيَ عَنِ اللَّهِ ، وَعَاشَ مُجَاهِداً .
امام عليه السلام به هنگام ذكر نام « خباب بن ارت » فرمود :
خدا رحمت كند خباب بن الارت را او از روى رغبت اسلام آورد و براى اطاعت خداوند هجرت كرد ، به زندگى ساده قناعت نمود ، از خدا خشنود و در تمام دوران عمرش مجاهد بود . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
طبق بعضى از روايات ، امام عليه السلام اين جملهء حكمتآميز و جملهء 44 را يك جا بيان فرمود و آن زمانى بود كه از صفين باز مىگشت . هنگامى كه به دروازهء كوفه رسيد هفت قبر در طرف راست دروازه مشاهده فرمود و گفت : اين قبرها چيست ؟ عرض كردند : اى امير مؤمنان بعد از آنى كه شما به سوى ميدان صفين حركت كرديد « خباب بن ارتّ » ( كه از ياران قديمى پيغمبر اكرم بود از دنيا رفت و وصيت كرده بود كه او را در بيرون دروازهء كوفه دفن كنند در حالى كه در آن زمان مردم ، مردگان خود را در اطراف خانهء خويش دفن مىكردند ( بعضى ديگر نيز كه چنين ديدند مردگان خود را در كنار قبر خباب دفن كردند ) آنگاه امام عليه السلام جملهء بالا را بيان فرمود و سپس رو به سوى قبرهاى آنان كرد و جملهء معروف : « السلام عليكم يا اهل الديار . . . » را بيان فرمود . به هر حال اين گفتار حكيمانه را پيش از سيّد رضى ، نصر بن مزاحم در كتاب صفين و طبرى در تاريخ معروف خود و جاحظ در البيان و التبيين و ابو نعيم در حلية الاولياء و گروه ديگر نقل كردهاند ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 40 با تلخيص ) .