عمومى بيمار مىشود و اثر مطلوب خود را از دست مىدهد .
به هر حال شايسته است زمامداران كنونى مسلمانان جملهء
« إنَّما يُسْتَدلُ عَلَى الصَّالِحينَ بِما يُجْرِى اللَّهُ لَهُمْ عَلى ألْسُنِ عِبادِهِ »
را با آب زر بنويسند و در برابر ديدگان خود نصب كنند و همه روزه آن را بخوانند و به دل بسپارند و براى رسيدن به اين مطلب بايد متملّقان را از اطراف خود دور سازند و تنها به گواهى اطرافيان قناعت نكنند ، بلكه از طريق تماس مستقيم با مردم قضاوت افكار عمومى را دريابند .
در تواريخ آمده است بعضى از زمامداران پيشين كه مايل بودند عدالت را اجرا كنند ، گاه شبانه لباس مبدل مىپوشيدند و تنها در محلات مختلف شهر مخصوصاً مناطق محروم گردش مىكردند و اوضاع را دقيقا با حذف تماس واسطهها بررسى مىنمودند .
آنگاه امام عليه السلام در اين بخش از عهدنامه ، شش دستور مهم به مالك مىدهد :
در آغاز مىفرمايد : « بنابراين بايد محبوبترين ذخاير نزد تو ذخيرهء عمل صالح باشد » ؛
( فَلْيَكُنْ أَحَبَّ الذَّخَائِرِ إِلَيْكَ ذَخِيرَةُ الْعَمَلِ الصَّالِحِ ) .
قرآن مجيد مىفرمايد : « « فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً » ؛ پس هر كه به لقاى پروردگارش اميد دارد ، بايد كارى شايسته انجام دهد » . « 1 »
در جاى ديگر مىفرمايد : « « الَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ » ؛ سخنان پاكيزه به سوى او صعود مىكند و عمل صالح را بالا مىبرد ( و قبول مىكند و پاداش شايسته مىدهد ) » . « 2 »
به تفسير ديگر عمل صالح سخنان پاكيزه را بالا مىبرد و اعتقادات را راسخ مىسازد .
هامش
( 1 ) . كهف ، آيهء 110 .
( 2 ) . فاطر ، آيهء 10 .