هر چند نزديك و مجاور باشد ، هوا پرستان نيز از ديدن حقايق آشكار محرومند ، چرا كه حجاب هوا پرستى سختترين و تيرهترين حجاب است و در آفات شناخت ، آفتى بدتر از آن يافت نمىشود .
قرآن مجيد مىگويد : « أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلى بَصَرِهِ غِشاوَةً فَمَنْ يَهْديهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ؛ آيا ديدى كسى را كه معبود خود را هواى نفس خويش قرار داده و خداوند او را با آگاهى ( بر اينكه شايستهء هدايت نيست ) گمراه ساخته و بر گوش و قلبش مهر زده و بر چشمش پردهاى قرار داده است ؟ ! با اين حال غير از خدا چه كسى مىتواند او را هدايت كند ؟ آيا متذكر نمىشويد ؟ » . « 1 »
امام عليه السلام در نامهاى نيز به يكى از اصحابش نيز به اين حقيقت تصريح كرده مىفرمايد : « فَارْفُضِ الدُّنْيَا فَإِنَّ حُبَّ الدُّنْيَا يُعْمِي وَ يُصِمُّ وَ يُبْكِمُ وَ يُذِلُّ الرِّقَاب ؛ محبّت دنيا ( و هواى نفس ) را رها كن كه چشم را كور و گوش را كر و زبان را لال و گردنها را به زير مىآورد » . « 2 »
دوازدهم . مىفرمايد : « چه بسا دور افتادگانى كه از خويشاوندان نزديكتر و خويشاوندانى كه از هركس دورترند » ؛ ( وَ رُبَّ بَعِيدٍ أَقْرَبُ مِنْ قَرِيبٍ ، وَ قَرِيبٍ أَبْعَدُ مِنْ بَعِيدٍ ) .
اشاره به اينكه پيوندهاى نسبى هميشه دليل بر پيوند دلها و نزديكى فكرها نيست ؛ گاه مىشود دور افتادگان به انسان از نزديكان نزديكترند . آنچه مهم است پيوند دل و ارتباط ارواح به يكديگر است كه اگر در نزديكان پيدا نشد مىتوان آن را در دور افتادگان جستجو كرد .
در قرآن كريم مىخوانيم : « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا
هامش
( 1 ) . جاثيه ، آيهء 23 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 136 ، ح 23 .