يا من بدنياه اشتغل * قد غره طول الأمل
الموت يأتي بغتة * والقبر صندوق العمل
« اى كسى كه سرگرم دنيايى و آروزهاى دراز تو را فريفته ، بدان مرگ ناگهان فرا مىرسد و قبر نگهدارندهء اعمال توست » .
سپس امام عليه السلام در ادامهء اين سخن هشدار ديگرى به فرزندش مىدهد كه فريب كارهاى دنياپرستان را نخورد كه آنها همچون حيوانات درندهاند ؛ مىفرمايد : « و سخت بر حذر باش كه آنچه را از دلبستگىها و علاقهء شديد دنياپرستان به دنيا و حملهء حريصانهء آنها به دنيا ، تو را بفريبد و مغرور سازد » ؛ ( وَ إِيَّاكَ أَنْ تَغْتَرَّ بِمَا تَرَى مِنْ إِخْلَادِ « 1 » أَهْلِ الدُّنْيَا إِلَيْهَا ، وَ تَكَالُبِهِمْ « 2 » عَلَيْهَا ) .
آن گاه به ذكر دو دليل براى اين سخن پرداخته مىفرمايد : « زيرا خداوند تو را از وضع دنيا آگاه ساخته و نيز دنيا خودش از فنا و زوالش خبر داده و بدىهايش را براى تو آشكار ساخته است » ؛ ( فَقَدْ نَبَّأَكَ اللَّهُ عَنْهَا وَ نَعَتْ « 3 » هِيَ لَكَ عَنْ نَفْسِهَا ، تَكَشَّفَتْ لَكَ عَنْ مَسَاوِيهَا ) .
آيات متعدّدى در قرآن مجيد دربارهء بىاعتبارى دنيا ديده مىشود از جمله :
« وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَكانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِراً » ؛ ( اى پيامبر ) زندگى دنيا را براى آنان به آبى تشبيه كن كه از آسمان فرو مىفرستيم و به وسيلهء آن گياهان زمين ( سرسبز مىشود و ) در هم فرو مىرود . اما ( بعد از مدتى ) مىخشكد به گونهاى كه بادها آن را به هر سو پراكنده مىكنند ؛ و خداوند به هر چيز تواناست » . « 4 »
هامش
( 1 ) . « اخلاد » از ريشهء « خُلد » و « خلود » به معناى سكونت مستمر در يك جا گرفته شده و « اخلاد الى الارض » به معناى چسبيدن به زمين و « اخلاد الى الدنيا » به معناى چسبيدن به امر دنياست .
( 2 ) . « تكالب » به معناى حمله كردن براى به دست آوردن چيزى است و در اصل از واژهء « كلب » به معناى سگ گرفته شده است .
( 3 ) . « نعت » از ريشهء « نعى » بر وزن « سعى » به معناى خبر مرگ كسى را دادن است .
( 4 ) . كهف ، آيهء 45 .