در حديث معروف مفضل مىخوانيم كه امام صادق عليه السلام خطاب به مفضل فرمود : اگر سؤال كنى چرا خداوند مدت حيات انسان را مسطور داشته و در هر ساعتى كه مشغول انجام گناه و ارتكاب معاصى است ، ممكن است مرگش فرا رسد ، در پاسخ مىگوييم : حكمت آن اين است كه با اينكه انسان تاريخ مرگ خود را نمىداند باز هم هر زمان به سراغ گناه مىرود ، اگر تاريخ آن را مىدانست و اميد به طول بقاى خود داشت بيشتر پردهدرى مىكرد . بنابراين انتظار مرگ در هر حال براى او از اطمينان به بقا بهتر است و اگر اين انتظار در گروهى از مردم اثر نكند در گروه ديگر به يقين مؤثر خواهد بود ؛ دست از گناه مىكشند و به سراغ اعمال صالح مىروند و از اموال نفيس خود براى انفاق به فقرا و مساكين بهره مىگيرند . « 1 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 3 ، ص 84 ، ( با تلخيص و نقل به معنا ) .