و دراز ، تكالب و نزاع با اهل دنيا براى چيره شدن بر اموال بيشتر ، و بخل و ثروتاندوزى وجود نخواهد داشت ، بلكه همه چيز براى خدا و در راه خدا و در طريق جلب رضاى او براى سعادت جاويدان آخرت خواهد بود .
آنگاه امام عليه السلام در سومين نكته مىفرمايد : « و ( بدان ) تو رانده شدهء مرگ هستى ( و مرگ پيوسته در تعقيب توست و سرانجام تو را شكار خواهد كرد ) همان مرگى كه هرگز فرار كنندهء از آن نجات نمىيابد و هر كس را او در جستجويش باشد از دست نمىدهد و سرانجام او را خواهد گرفت » ؛ ( وَ أَنَّكَ طَرِيدُ « 1 » الْمَوْتِ الَّذِي لَا يَنْجُو مِنْهُ هَارِبُهُ ، وَ لَا يَفُوتُهُ طَالِبُهُ ، وَ لَا بُدَّ أَنَّهُ مُدْرِكُهُ ) .
تعبير به « طريد » شخصى كه در تعقيب او هستند يا شكارى كه صياد به دنبال او مىدود تعبير بسيار جالبى است ، گويى از آغاز عمر صياد مرگ در تعقيب انسان است ؛ گاه در كودكى گاه در جوانى و گاه در پيرى او را شكار خواهد كرد و هيچ كس از دست اين صياد نمىتواند فرار كند و همان گونه كه قرآن مىفرمايد :
« أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِى بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ » ؛ هر جا باشيد مرگ شما را در مىيابد ، هر چند در برجهاى محكم باشيد » « 2 » در جاى ديگر مىفرمايد : « قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ » ؛ بگو : « اگر از مرگ يا كشته شدن فرار كنيد ، سودى به حال شما نخواهد داشت » . « 3 »
آرى انسان در هر چيز شك كند ، در اين معنا نمىتواند ترديدى به خود راه دهد كه روزى بايد از اين جهان رخت بربندد ، روزى كه نه تاريخش معلوم است و نه ساعت و دقيقهء آن ، ممكن است دور باشد و ممكن است بسيار نزديك ؛ فردا يا امروز ؟ قابل توجّه اينكه هيچ استثنايى در اين قانون نيست . زورمندان ،
هامش
( 1 ) . « طريد » به تعبيرى كه مىآيد به معناى « مطرود » يا صيدى است كه صياد به دنبال آن مىدود از ريشهء « طرد » به معناى راندن گرفته شده است .
( 2 ) . نساء ، آيهء 78 .
( 3 ) . احزاب ، آيهء 16 .