گوشهاى شنوندگان از شنيدن آن ابا ندارد ، بنابراين دست از اين سخنان بردار و گمراهان را از خود دور كن ( و بدان ) ما برگزيده و پرورش يافته و رهين منت پروردگار خويش هستيم و مردم پرورش يافتگان و تربيت شدگان و رهين هدايت ما هستند .
شرح و تفسير امتيازهاى بىنظير
امام عليه السلام بعد از آنكه در فصل گذشتهء از اين نامه ، معاويه را در هدفى كه داشت مأيوس ساخت ، زيرا او مىخواست با برشمردن فضايل خلفاى سهگانه سخنى از امام عليه السلام بر ضد آنها بشنود و آن را پيراهن عثمان ديگرى سازد ؛ ولى امام عليه السلام دست رد بر سينهء او زد و گفت تو در اين ميان نامحرمى و حق ورود در اين مسأله و داورىِ ميان مهاجران و انصار را ندارى .
آن گاه در اين بخش از نامه به بيان فضايل اهل بيت عليهم السلام با بهترين تعبيرات و محكمترين اسناد مىپردازد تا به صورت غير مستقيم ادعاهاى معاويه را ابطال كند مىفرمايد : « من نمىخواهم ( دربارهء فضايل بنىهاشم ) به تو خبر دهم بلكه به عنوان سپاس و شكرگزارى نعمت خداوند بازگو مىكنم آيا تو نمىبينى جمعيتى از مهاجران و انصار كه در راه خداوند شربت شهادت نوشيدند ، هر كدام داراى مقام و مرتبتى شدند اما هنگامى كه شهيد ما حمزه به شهادت رسيد به او « سيد الشهداء » گفته شد ( سرور شهيدان راه خدا ) و رسول اللَّه صلى الله عليه و آله هنگام نماز بر او ( به جاى پنج تكبير ) هفتاد تكبير گفت » ؛ ( أَ لَا تَرَى - غَيْرَ مُخْبِرٍ لَكَ ، وَ لَكِنْ بِنِعْمَةِ اللَّهِ أُحَدِّثُ - أَنَّ قَوْماً اسْتُشْهِدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ ، وَ لِكُلٍّ فَضْلٌ ، حَتَّى إِذَا اسْتُشْهِدَ شَهِيدُنَا قِيلَ : سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ وَ خَصَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِسَبْعِينَ تَكْبِيرَةً عِنْدَ صَلَاتِهِ عَلَيْهِ ) .