تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 393

مساهمون:

ص٣٩٣

بخش دوم

أَ لَا تَرَى غَيْرَ مُخْبِرٍ لَكَ ، وَ لَكِنْ بِنِعْمَةِ اللَّهِ أُحَدِّثُ - أَنَّ قَوْماً اسْتُشْهِدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ ، وَ لِكُلٍّ فَضْلٌ ، حَتَّى إِذَا اسْتُشْهِدَ شَهِيدُنَا قِيلَ : سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ ، وَ خَصَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِسَبْعِينَ تَكْبِيرَةً عِنْدَ صَلَاتِهِ عَلَيْهِ ! أَ وَ لَا تَرَى أَنَّ قَوْماً قُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ - لِكُلٍّ فَضْلٌ - حَتَّى إِذَا فُعِلَ بِوَاحِدِنَا مَا فُعِلَ بِوَاحِدِهِمْ قِيلَ : « الطَّيَّارُ فِي الْجَنَّةِ وَ ذُو الْجَنَاحَيْنِ ! » وَ لَوْ لَا مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ مِنْ تَزْكِيَةِ الْمَرْءِ نَفْسَهُ ، لَذَكَرَ ذَاكِرٌ فَضَائِلَ جَمَّةً تَعْرِفُهَا قُلُوبُ الْمُؤْمِنِينَ ، وَ لَا تَمُجُّهَا آذَانُ السَّامِعِينَ . فَدَعْ عَنْكَ مَنْ مَالَتْ بِهِ الرَّمِيَّةُ فَإِنَّا صَنَائِعُ رَبِّنَا ، وَ النَّاسُ بَعْدُ صَنَائِعُ لَنَا .

ترجمه

من نمىخواهم ( دربارهء فضايل بنىهاشم ) به تو خبر دهم بلكه به عنوان سپاس و شكرگزارى نعمت خداوند بازگو مىكنم ، آيا تو نمىبينى گروهى از مهاجران و انصار را كه در راه خداوند شربت شهادت نوشيدند هر كدام داراى مقام و مرتبتى شدند ؛ اما هنگامى كه شهيد ما حمزه به شهادت رسيد به او « سيّد الشّهدا » گفته شد ( سرور شهيدان راه خدا ) و رسول اللَّه صلى الله عليه و آله هنگام نماز بر او ( به جاى پنج تكبير ) هفتاد تكبير گفت . آيا نمىبينى گروهى دستشان در ميدان جهاد قطع شد و هر كدام ( در اسلام ) مقام و منزلتى پيدا كردند ؛ ولى هنگامى كه اين جريان دربارهء يكى از ما رخ داد ، لقب « طيار » ، پرواز كننده در آسمان بهشت با دو بال ، به او داده شد و اگر نه اين بود كه خداوند نهى از خودستايى كرده ، گوينده‌اى ( اشاره به خود امام است ) فضايلى را برمىشمرد كه دلهاىِ مؤمنان آگاه با آن آشناست و