در روايات اسلامى آمده ، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله هر پنج تكبيرى را كه مىگفت گروهى از فرشتگان با او بر حمزه نماز مىگذاردند و به اين ترتيب چهارده گروه از فرشتگان يكى پس از ديگرى آمدند و پشت سر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بر او نماز گزاردند . « 1 »
به هر حال هدف امام عليه السلام از اين سخن آن است كه اگر فضايل را از شهادت شروع كنيم برترين فضيلت از آنِ خاندان ماست ، زيرا حمزه سيد الشهدا از ماست . درست است كه همهء شهيدان مقام والايى دارند ؛ ولى اين شهيد هاشمى مقامش از همه والاتر بود .
البته اين لقب براى حمزه ، در مورد شهداى عصر پيغمبر صلى الله عليه و آله است و گر نه مقام امير مؤمنان على عليه السلام در شهادت بر مقام امام حسين عليه السلام و شهيدان كربلا مقام والاترى است . و جالب اينكه ابن ابى الحديد دربارهء شهادت امير مؤمنان عليه السلام نيز همين سخن را بيان كرده است . « 2 »
سپس امام عليه السلام در ادامهء سخن به بيان فضيلت ديگرى از شهداى بنىهاشم پرداخته و داستان شهادت جعفر طيار را ذكر مىكند . خطاب به معاويه مىفرمايد : « آيا نمىبينى گروهى دستشان در ميدان جهاد قطع شد و هر كدام ( در اسلام ) مقام و منزلتى يافتند ، ولى هنگامى كه اين جريان دربارهء يكى از ما رخ داد ، لقب « طيار » ، پرواز كننده در آسمان بهشت با دو بال به او داده شد » ؛ ( أَ وَ لَا تَرَى أَنَّ قَوْماً قُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ - وَ لِكُلٍّ فَضْلٌ - حَتَّى إِذَا فُعِلَ بِوَاحِدِنَا مَا فُعِلَ بِوَاحِدِهِمْ قِيلَ : « الطَّيَّارُ فِي الْجَنَّةِ وَذُو الْجَنَاحَيْنِ » ) .
در شرح نهجالبلاغهء مرحوم تسترى از مغازى واقدى چنين نقل شده است كه
هامش
( 1 ) . اين حديث ( هفتاد تكبير ) به طور اجمال در كافى ( ج 3 ، ص 186 ، باب من زاد على خمس تكبيرات ، ح 3 ) آمده است ولى آنچه در بالا آمد كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله چهارده بار نماز با چهارده گروه از فرشتگان خواند در شرح نهجالبلاغهء ابن ميثم آمده است .
( 2 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 15 ، ص 193 .