بخش سوم
وَ لَا تَأْمَنَنَّ عَلَيْهَا إِلَّا مَنْ تَثِقُ بِدِينِهِ ، رَافِقاً بِمَالِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى يُوَصِّلَهُ إِلَى وَلِيِّهِمْ فَيَقْسِمَهُ بَيْنَهُمْ ، وَ لَا تُوَكِّلْ بِهَا إِلَّا نَاصِحاً شَفِيقاً وَ أَمِيناً حَفِيظاً ، غَيْرَ مُعْنِفٍ وَ لَا مُجْحِفٍ ، وَ لَا مُلْغِبٍ وَ لَا مُتْعِبٍ . ثُمَّ احْدُرْ إِلَيْنَا مَا اجْتَمَعَ عِنْدَكَ نُصَيِّرْهُ حَيْثُ أَمَرَ اللَّهُ بِهِ ، فَإِذَا أَخَذَهَا أَمِينُكَ فَأَوْعِزْ إِلَيْهِ أَلَّا يَحُولَ بَيْنَ نَاقَةٍ بَيْنَ فَصِيلِهَا ، وَ لَا يَمْصُرَ لَبَنَهَا فَيَضُرَّ ذَلِكَ بِوَلَدِهَا ؛ وَ لَا يَجْهَدَنَّهَا رُكُوباً ؛ وَ لْيَعْدِلْ بَيْنَ صَوَاحِبَاتِهَا فِي ذَلِكَ وَ بَيْنَهَا ، وَ لْيُرَفِّهْ عَلَى اللَّاغِبِ ، وَ لْيَسْتَأْنِ بِالنَّقِبِ الظَّالِعِ ، وَ لْيُورِدْهَا مَا تَمُرُّ بِهِ مِنَ الْغُدُرِ ، وَ لَا يَعْدِلْ بِهَا عَنْ نَبْتِ الْأَرْضِ إِلَى جَوَادِّ الطُّرُقِ ، وَ لْيُرَوِّحْهَا فِي السَّاعَاتِ ، وَ لْيُمْهِلْهَا عِنْدَ النِّطَافِ وَ الْأَعْشَابِ ، حَتَّى تَأْتِيَنَا بِإِذْنِ اللَّهِ بُدَّناً مُنْقِيَاتٍ ، غَيْرَ مُتْعَبَاتٍ وَ لَا مَجْهُودَاتٍ ، لِنَقْسِمَهَا عَلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله فَإِنَّ ذَلِكَ أَعْظَمُ لِأَجْرِكَ ، وَ أَقْرَبُ لِرُشْدِكَ ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ .
ترجمه
آنها ( حيوانات زكات ) را به غير از كسى كه به دينش اطمينان دارى و نسبت به اموال مسلمين دلسوزتر است مسپار تا آن را ( سالم ) به ولى مسلمين برساند و او در ميان مسلمانان تقسيم كند . تنها كسانى را مأمور اين كار كن كه خيرخواه و مهربان و امين و حافظ باشند ، سختگير و اجحافگر نباشند ، حيوانات را خسته نكنند و به زحمت نيندازند ، سپس آنچه را نزد تو جمع شده فورا به سوى ما روانه كن تا آن را در مصارفى كه خداوند امر فرموده صرف كنيم و هنگامى كه امين تو آنها را در اختيار گرفت به او سفارش كن كه ميان شتر ماده و نوزادش جدايى نيفكند و شير آن را چنان ندوشد كه به بچهاش زيان وارد شود و در سوار