نكنيد » . « 1 » زيرا ذكر اينگونه القاب ، آتش كينه و عداوت را در دلها برمىانگيزد و طرف مقابل را به عكس العمل وامىدارد و فضاى جامعه را مسموم مىكند و شخصيت افراد را درهم مىشكند .
آزار نرساندن به همسايگان و شماتت نكردن مصيبتزدگان كه به دنبال مسئلهء « تنابز به القاب » آمده ، اشاره به رعايت حقوق اجتماعى و احترام انسانها در همهء جوانب است .
قرآن مجيد و پيامبر اكرم و ائمهء معصومين عليهم السّلام بارها سفارش رعايت حقوق همسايگان را كردهاند تا آنجا كه در سخنى ديگرى از امير مؤمنان على عليه السّلام مىخوانيم كه فرمود : « اللّه اللّه في جيرانكم فإنّهم وصيّة نبيّكم ما زال يوصي بهم حتّى ظنّنا أنّهم سيورّثهم ؛ خدا را خدا را در مورد همسايگانتان فراموش نكنيد ، زيرا پيامبر اكرم پيوسته سفارش آنها را مىكرد تا آنجا كه ما گمان برديم آنها را در زمرهء وارثان قرار خواهد داد » . « 2 »
از سوى ديگر مىدانيم مصيبتزده ، همچون انسان مجروحى است كه نياز مبرم به تسليت دارد و شماتت مانند نمك پاشيدن بر زخم اوست و هيچ انسان باوجدانى چنين اجازهاى را به خود نمىدهد كه بر زخم كسى نمك بپاشد . در حديثى از امام صادق عليه السّلام مىخوانيم : « من شمت بمصيبة نزلت بأخيه لم يخرج من الدّنيا حتّى يفتتن ؛ كسى كه برادر مسلمانش را در برابر مصيبتى كه به او وارد شده شماتت كند از دنيا بيرون نمىرود مگر اينكه خود به همان مصيبت گرفتار مىشود » . « 3 »
آخرين اوصاف در جملههاى بالا عدم ورود پرهيزگاران در باطل و عدم خروج از دائرهء حق است كه مفهوم وسيعى دارد و به مقتضاى آن پرهيزگار ، در افكار باطل رفتار باطل و گفتار باطل وارد نمىشود و در همهچيز و همهجا و نسبت به هركس و هركار ، تابع حق است و مطلقا از حق عدول نخواهد كرد .
هامش
( 1 ) . حجرات ، آيهء 11 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، نامهها ، 47 .
( 3 ) . الكافى ، جلد 2 ، صفحهء 359 .