شكايت مىگشايند .
تعبير به « تجمّل » مفهومش اين است كه آنها هرچند فقير و نادار باشند ، ظاهر خود را حفظ مىكنند ، همانگونه كه قرآن مجيد مىفرمايد :
« يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ »
« 1 »
اين گروه از فقيران آنچنان زندگى مىكنند كه افراد نادان بر اثر خويشتندارى ، آنها را اغنيا مىپندارند .
جملهء « صبرا في شدّة » اشاره به استقامت و شكيبايى آنها در برابر شدائد روزگار و حوادث ناگوار است كه به مصداق
« إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ »
« 2 » خود را از آن خدا مىدانند و جايگاه امن و امان و روح و ريحان را سراى آخرت مىشمرند ؛ نه اين دنيا را . در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىخوانيم كه فرمود : « إنّ الصّبر نصف الإيمان » « 3 » و در حديث ديگرى از آن حضرت آمده است كه فرمود : « الإيمان نصفان ؛ نصف فى الصّبر و نصف في الشّكر ؛ ايمان دو نصف است ؛ نيمى از آن صبر است و نيمى از آن شكر ( صبر در برابر مشكلات و ناملايمات و شكر در برابر نعمتها ) » . « 4 »
جملهء « طلبا في حلال » نشان مىدهد كه پرهيزگاران افرادى گوشهگير و بيگانه از فعاليتهاى زندگى نيستند ، بلكه تلاش و كوشش براى معاش و پيشرفت جامعهء اسلامى جزو برنامههاى اصلى آنهاست . با اين قيد كه دنياپرستان در فكر حلال و حرام نيستند و آنها پيوسته طالب حلالاند و اگر كارى بسيار پردرآمد باشد ولى بوى حرام دهد از آن مىگريزند . در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىخوانيم : « العبادة سبعون جزءا أفضلها طلب
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 273 .
( 2 ) . بقره ، آيهء 156 .
( 3 ) . شرح ابن ابى الحديد ، جلد 1 ، صفحهء 319 و بحار الانوار ، جلد 79 ، صفحهء 137 ، حديث 22 .
( 4 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحهء 151 .