خود را در برابر اين گونه لذات و شهوات آزاد بگذارد ، داخل آتش مىشود » . « 1 »
امام در جملههاى بالا اين كار را ؛ يعنى صبر و شكيبايى كوتاهمدت در برابر نيل به سعادت درازمدت را تجارتى پرسود مىشمرد كه با لطف الهى براى پرهيزكاران فراهم شده است .
قرآن مجيد مىگويد : «
« إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ »
كسانى كه كتاب الهى را تلاوت مىكنند و نماز را برپا مىدارند و از آنچه به آنان روزى دادهايم پنهان و آشكار ، انفاق مىكنند ، تجارتى ( پرسود و ) بىزيان و خالى از كساد را اميد دارند » . « 2 »
نيز مىفرمايد : « هنگامى كه مؤمنان صالح و صابر مىخواهند وارد بهشت شوند ، در آستان بهشت ، فرشتگان به آنها سلام و درود مىگويند كه : «
« سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ »
سلام بر شما به جهت صبر و استقامتتان » . « 3 »
آنگاه در بيان دو وصف ديگر از اوصاف پرهيزكاران مىفرمايد : « دنيا ( با جلوه گريهايش ) به سراغ آنها آمد ؛ ولى آنها فريبش را نخوردند و آن را نخواستند . دنيا مىرفت كه آنها را اسير خود سازد ولى آنان به بهاى جان ، خويش را از اسارتش آزاد ساختند » ؛ ( أرادتهم الدّنيا فلم يريدوها ، و أسرتهم ففدوا أنفسهم منها ) .
اشاره به اينكه دنيا با زرق و برقهايى كه دارد به سراغ همه مىرود و خود را چنان مىآرايد كه نفوس انسانى را به سوى خود جلب كند . آنها كه ناآگاه يا هوسبازند ، در دام دنيا گرفتار مىشوند ؛ ولى پرهيزگاران كه سراب بودن متاع دنيا را مىدانند ، هرگز فريب آن را نمىخورند . همچنين دنيا از طريق مال و ثروت و جاه و مقام و شهوات گوناگون انسانهاى بسيارى را در دام خود اسير مىسازد و راه آزادى و نجات را بر آنها مىبندد ؛
هامش
( 1 ) . الكافى ، جلد 2 ، صفحهء 89 ، باب الصبر ، حديث 7 .
( 2 ) . فاطر ، آيهء 29 .
( 3 ) . رعد ، آيهء 24 .