راه خدا جهاد كنند و شهيد شوند ، بيشتر از كسى كه قادر ( بر گناه و حرام و اعمال ناشايست ) شود و عفت و پاكدامنى پيشه كند ، نيست ؛ نزديك است كه فرد پاكدامن و عفيف ، فرشتهاى از فرشتگان الهى شود » .
چرا چنين نباشد در حالى كه در ميدان جهاد اكبر بر دشمن خطرناكى همچون هواى نفس و شيطان غالب شده است .
سپس در وصف مهم ديگرى از پرهيزگاران مىفرمايد : « آنها براى مدتى كوتاهى در اين جهان صبر و شكيبايى پيشه كردند و به دنبال آن آسايشى طولانى نصيبشان شد .
اين تجارتى پرسود است كه پروردگارشان براى آنها فراهم ساخته است » ؛ ( صبروا أيّاما قصيرة أعقبتهم راحة طويلة . تجارة مربحة يسّرها لهم ربّهم ) .
صبر و شكيبايى خواه در مسير طاعت باشد يا در برابر وسوسههاى گناه و يا در مقابل مصيبت ، از صفات برجستهء پرهيزگاران است .
هيچكس به هيچ هدف مهمى خواه مادى باشد يا معنوى ، بدون صبر و استقامت نمىرسد و اگر انسان اين صفت را از دست دهد دين و ايمان و شرف و آبروى او به خطر خواهد افتاد و به همين دليل در عبارت ديگرى از مولا صبر ، نسبت به ايمان همچون سر نسبت به بدن شمرده شده است : « و عليكم بالصّبر فإنّ الصّبر من الإيمان كالرّأس من الجسد » . « 1 »
در حديثى كه مرحوم كلينى در كافى از امام باقر عليه السّلام نقل مىكند ، مىخوانيم : « الجنّة محفوفة بالمكاره و الصّبر ، فمن صبر على المكاره فى الدّنيا دخل الجنّة ؛ و جهنّم محفوفة باللّذات و الشّهوات فمن أعطى نفسه لذّتها و شهوتها دخل النّار ؛ بهشت در لابهلاى ناملايمات و شكيبايى پيچيده شده ، پس آنكس كه در دنيا در برابر ناملايمات شكيبايى كند ( و از وسوسههاى گناه و شهوات صرفنظر نمايد ) داخل بهشت مىشود و جهنم در لابهلاى لذّات و شهوات گناهآلود پيچيده شده ، پس هركس نفس
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، كلمات قصار ، 82 .