قرار گرفت ، در حالى كه مانند پرندگان بال مىزد و بعضى از شاخههاى بالاى آن ، بر سر رسول خدا - صلى الله عليه و آله - سايه افكنده بود و بعضى ديگر بر دوش من ، كه در طرف راست پيامبر ايستاده بودم » ؛ ( فو الّذي بعثه بالحقّ لا نقلعت بعروقها ، و جاءت و لها دويّ « 1 » شديد ، و قصف « 2 » كقصف أجنحة الطّير ؛ حتّى وقفت بين يدي رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - مرفرفة « 3 » ، و ألقت بغصنها الأعلى على رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - ، و ببعض أغصانها على منكبي ، و كنت عن يمينه - صلّى اللّه عليه و آله - ) .
از تعبيرات فوق به خوبى استفاده مىشود كه درخت مزبور درخت تنومندى بوده است كه حركت شاخ و برگهاى آن در آسمان توليد صدا و همهمه مىكرد و بعضى از شاخههاى آن بالاى سر پيامبر و بعضى بر دوش على عليه السّلام و اين معجزهء بزرگى است كه درختى آنچنان ، با يك اشاره پيامبر به اذن اللّه از ريشه كنده شود و در برابر او قرار گيرد .
آيا اين معجزه آشكار سبب بيدارى و ايمان آن مشركان متعصّب شد ؟ نه ! بلكه همان گونه كه عادت متعصّبان لجوج است به بهانهجويى پرداختند كه امام عليه السّلام در ادامهء سخن به آن اشاره كرده ، مىفرمايد : « هنگامى كه آن قوم ( لجوج ) اين صحنه را مشاهده كردند ، از روى برترىجويى و تكبّر گفتند : ( اگر راست مىگويى ) دستور ده ( درخت به جاى خود برگردد و ) نيمى از آن نزد تو آيد و نيم ديگر آن در جاى خود باقى بماند ! ( رسول خدا ) به
هامش
( 1 ) . « دوّى » به معناى صدا و طنين و انعكاس صوت استعمال مىشود .
( 2 ) . « قصف » در اصل به معناى شكستن است ، و لذا به بادهاى شكننده « قاصف » گفته مىشود و چون به هنگام شكستن چيزى يا وزيدن طوفانها صداى شديدى به گوش مىرسد ، اين واژه به معناى صداى شديد نيز آمده است .
( 3 ) . « مرفوف » از ريشهء « رفرف » در اصل به معناى برگهاى گستردهء درختان است و به پارچههاى زيبا و رنگارنگ نيز « رفرف » اطلاق مىشود و « مرفرفه » پرندهاى است كه بال و پر مىزند ، گويى در عبارت بالا هدف امام اين است كه بگويد : هنگامى كه درخت نزد پيامبر اكرم آمد شاخههايش همچنان تكان مىخورد مانند بال پرندگان .