بخش سيزدهم
فإن كان لا بدّ من العصبيّة فليكن تعصّبكم لمكارم الخصال ، و محامد الأفعال ، و محاسن الأمور ، الّتي تفاضلت فيها المجداء و النّجداء من بيوتات العرب و يعاسيب القبائل ؛ بالأخلاق الرّغيبة ، و الأحلام العظيمة ، و الأخطار الجليلة ، و الآثار المحمودة . فتعصّبوا لخلال الحمد من الحفظ للجوار ، و الوفاء بالذّمام ، و الطّاعة للبرّ ، و المعصية للكبر ، و الأخذ بالفضل ، و الكفّ عن البغي ، و الإعظام للقتل ، و الإنصاف للخلق ، و الكظم للغيظ ، و اجتناب الفساد في الأرض .
ترجمه
اگر قرار است تعصّبى انجام گيرد ، بايد تعصّب شما براى اخلاق پسنديده ، كارهاى نيك و امور خوب و شايسته باشد . همان افعال و امورى كه مردان بزرگوار و شجاع از خاندانهاى باارزش عرب و سران با شخصيّت قبايل در آنها بر يكديگر پيشى مىجستند ( يعنى ) در صفات پسنديده و انديشههاى و الا و مقامهاى بلند و آثار ستوده ( آرى ! اگر مىخواهيد تعصّبى داشته باشيد ) دربارهء خصلتهاى مطلوب ، تعصّب به خرج دهيد ؛ از جمله حفظ حقوق همسايگان ، وفاى به عهد و پيمان ، انجام كارهاى نيك ، مخالفت با تكبّر ، اقدام به جود و بخشش ، خوددارى از ستم ، بزرگ شمردن قتل نفس ( و پرهيز شديد از آن ) ، انصاف دربارهء مردم ، فروخوردن خشم و اجتناب از فساد در زمين .