حكيم است و مىداند اگر چنين كند هدف اصلى بعثت از دست خواهد رفت ، بلكه نتيجهء معكوس به بار مىآيد ارزشها تبديل به ضد ارزشها مىشود و ايمان و اخلاق و تربيت به تباهى مىگرايد .
امام عليه السّلام در بيان آثار سوء چنين امرى به شش مفسده به تفصيل اشاره مىكند :
1 - آزمون و امتحان بندگان در چنان شرايطى عملا بىاثر مىشد ، زيرا افراد بىايمان نيز به جهت زرقوبرق و امكانات فراوان انبيا به دنبال آنها مىشتافتند بىآنكه آيين آنها را پذيرا شده باشند .
2 - دومين پيامد نامطلوب اينكه ثواب نيكوكاران از بين مىرفت ، زيرا ايمان آنها با آن شرايط خالص نبود .
3 - وعدههاى الهى و اخبار وحى در مورد حلال و حرام انگيزه براى اطاعت مردم نبود ، بلكه انگيزههاى مادّى آنها را به حركت درمىآورد و نيز اخبار زندگى آنها براى آيندگان به عنوان درس و سرمشق ، پذيرفته نمىشد .
4 - كسانى كه به انبيا ايمان مىآوردند پاداش پرارزش مجاهدان و آزمودگان واقعى را دريافت نمىداشتند .
5 - مؤمنان راستين مستحق ثواب نيكوكاران نبودند چون زحمتى متحمل نمىشدند .
6 - ششمين پيامد فاسد اينكه نامهاى پرارزشى همچون مؤمنان ، صالحان ، مجاهدان و مخلصان ، مصاديق واقعى خود را از دست مىدهد ؛ همچنين اوصافى كه براى پيامبران و اولياء اللّه از زهد و تقوا و بىاعتنايى به دنيا ذكر مىشود مفهوم خود را از دست مىدهد .
سپس امام براى تبيين و توضيح همين معنا مىافزايد : « اما خداوند سبحان پيامبران خود را از نظر عزم و اراده ، قوى و از نظر ظاهر ، فقير و تهيدست در چشم مردم قرار داد ، فقرى توأم با قناعتى كه قلبها و چشمها را پر از غنا مىكرد ، همراه ضعف ظاهرى كه چشمها و گوشها ( ى دنياپرستان ) را آزار مىداد ( در جهات معنوى ، قوى و نيرومند و در جهات مادّى ، ساده و بىآلايش بودند ) » ؛ ( و لكنّ اللّه سبحانه جعل رسله أولي قوّة
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 413
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤١٣