كامل است ، به تصوير بكشد .
در بخش نهم ، امام عليه السّلام به دامهاى مختلف شيطان مخصوصا ظلم و ستم اشاره مىكند و انجام فرايض دينى مانند نماز و روزه و زكات را وسيلهء دفاع در برابر شيطان مىشمرد .
بخش دهم به سرچشمههاى تعصب و غرور اشاره دارد .
بخش يازدهم اشاره به تعصّب مثبت و نشانهها و آثار آن است .
بخش دوازدهم سرنوشت امتهاى پيشين را درس عبرتى مىشمرند و همگان را به مطالعه احوال آنها دعوت مىكند .
بخش سيزدهم به آثار بسيار ارزندهء وحدت و اتحاد و عواقب شوم تشتّت و اختلاف اختصاص دارد .
در بخش چهاردهم بار ديگر مخاطبان را به تاريخ گذشته بازمىگرداند و آثار شوم اختلاف فرزندان اسماعيل و اسحاق و بنى اسرائيل را برمىشمرد .
در بخش پانزدهم به نعمت بسيار مهم وجود پيامبر اكرم و آثار آن در جامعه اسلامى اشاره مىفرمايد .
در بخش شانزدهم بازگشت گروهى از مردم به عادات جاهليّت را بعد از قيام پيامبر مورد نكوهش شديد قرار مىدهد .
در بخش هفدهم بر اعمال زشت ناكثين و قاسطين انگشت مىنهد .
در بخش هجدهم امام عليه السّلام به موقعيت خودش نسبت به پيامبر اسلام به عنوان اولين كس از مردان كه به او ايمان آورد و همراه با او بود اشاره مىكند .
در بخش نوزدهم از معجزهء باهرهء درختى كه به فرمان پيامبر از جا كنده شد و به سوى او حركت كرد ، بهطور مبسوط سخن مىگويد .
بخش بيستم از امتيازات و سجاياى اهل بيت عليهم السّلام سخن مىگويد و به عنوان « ختامه مسك » خطبه را پايان مىدهد .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 354
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٥٤