و جملهء
« فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ »
نيز آيهاى ديگر از قرآن مجيد « 1 » است كه اشاره به حال فرعونيان مىكند در آن هنگام كه همگى در دريا غرق شدند و باغها و چشمهها و كاخها و نعمتها را به ديگران واگذاردند و رفتند بىآنكه چشمى براى آنها بگريد .
اين تعبير كه « نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين » ممكن است كنايه از حقارت و پستى و نبودن يار و ياور براى آنها باشد ، زيرا در ميان عرب معمول است هنگامى كه مىخواهند عظمت مقام كسى را كه از دست رفته است بيان كنند مىگويند : آسمان و زمين بر او گريه كردند و خورشيد و ماه به سبب فقدانش تاريك شدند .
اين احتمال نيز داده شده كه منظور از آن ، گريستن اهل آسمانها و زمين باشد ، زيرا گاه فرشتگان براى مؤمنان و مقرّبان درگاه خداوند گريه مىكنند ؛ نه براى جبّاران و ستمكاران .
هامش
( 1 ) . دخان ، آيهء 29 .