تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣
چيزى او را مستور و پنهان مىسازد . « شواهد » جمع « شاهدة » به معناى حس و « مشاهد » جمع « مشهد » به معناى مكان حضور و ظهور است . « نواظر » جمع « ناظرة » قوت بينايى است و « سواتر » جمع « ساتره » به معناى پرده و هرچيزى است كه اشيا را مستور مىسازد . اوصاف بالا كه در واقع برگرفته از قرآن مجيد در آيات مختلف آمده است خط بطلان بر عقيدهء « مجسّمه » ( گروهى كه براى خدا جسم قائل بودند ) مىكشد و بيگانگى آنها را از تعليمات اسلام مشخص مىكند . سپس حضرت اوصاف ديگر از جمله « ازلى » بودن خداوند و نفى هرگونه شبيه و مانند براى او را بيان مىكند و مىفرمايد : « خداوندى كه با حدوث مخلوقاتش ، ازليت خود را آشكار ساخته و با پيدايش موجودات ( اسرار آفرينش ) وجود خود را نشان داده و با همانند بودن آفريده‌ها ، عدم وجود مثل و مانندى را براى ذات پاكش اثبات نموده است » ؛ ( الدّالّ على قدمه بحدوث خلقه ، و بحدوث خلقه على وجوده ، و باشتباههم على أن لا شبه له ) . اساس اين دلايل سه‌گانه در اين نكته استوار است كه امكان ندارد سلسلهء علتها و معلولهاى جهان تا بىنهايت پيش رود ، زيرا تسلسل باطل لازم مىآيد . بنابراين حدوث موجودات دليل بر اين است كه يك علت ازلى و ابدى كه هستيش از درون ذات اوست در اين جهان وجود دارد ؛ همه حادثند و او قديم ، همه مخلوقند و او خالق ، چون ذات پاكش از هرجهت بىنهايت است شبيه و مانندى نمىتواند داشته باشد ، زيرا دو وجود بىنهايت از همهء جهات غير ممكن است ؛ براى اينكه هركدام ديگرى را محدود مىسازد ، ولى مخلوقات كه از نظر زمان و مكان و همه چيز محدودند شبيه و مانند بسيار دارند . آن‌گاه به ذكر دو وصف ديگر از اوصاف ذات پاك خداوند را كه جزو « صفات فعل » محسوب مىشود بيان كرده ، چنين مىفرمايد : « خداوندى كه در وعده‌هايش صادق ، و