بخش دوّم
أيّها النّاس ، إنّ الدّنيا تغرّ المؤمّل لها و المخلد إليها ، و لا تنفس به من نافس فيها ، و تغلب من غلب عليها . و ايم اللّه ، ما كان قوم قطّ في غضّ نعمة من عيش فزال عنهم إلّا بذنوب اجترحوها ، ل
« أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ »
.
و لو أنّ النّاس حين تنزل بهم النّقم ، و تزول عنهم النّعم ، فزعوا إلى ربّهم بصدق من نيّاتهم ، و وله من قلوبهم ، لردّ عليهم كلّ شارد ، و أصلح لهم كلّ فاسد . و إنّي لأخشى عليكم أن تكونوا في فترة . و قد كانت أمور مضت ملتم فيها ميلة ، كنتم فيها عندي غير محمودين ، و لئن ردّ عليكم أمركم إنّكم لسعداء . و ما عليّ إلّا الجهد ، و لو أشاء أن اقول لقلت : عفا اللّه عمّا سلف !
ترجمه
: اى مردم ، دنيا آرزومندان و دل بستگان خود را فريب مىدهد و از وعدههاى دروغين به علاقهمندان خويش دريغ نمىورزد و بر آن كس كه بر دنيا پيروز گردد سرانجام چيره خواهد شد . به خدا سوگند ! هرگز ملتى كه در ناز و نعمت مىزيستند نعمتشان زوال نيافت ، مگر بر اثر گناهانى كه مرتكب شدند ؛ زيرا خداوند هرگز به بندگانش ستم روا نمىدارد و اگر مردم هنگامى كه بلاها بر آن نازل مىشود و نعمتها از آنان سلب مىگردد با صدق نيّت در پيشگاه خدا تضرّع كنند و با قلبهاى پر از عشق و محبت به خدا ، از او درخواست نمايند ، به يقين آن چه ، از دستشان رفته به آنان باز مىگردد و هر خرابى را براى آنها اصلاح مىكند . من از اين مىترسم كه شما در جهالت و غفلت فرو رويد