اشاره به اين كه اين گواهى ذات و صفات حق گواهى كسى است كه داراى اين صفات چهار گانه است : نيّت و انگيزهء او صادقانه و قلب او از هر گونه شرك و ريا خالص است ؛ يقين او آميخته به شك نيست و اعمال او نيز نشان مىدهد كه در درون ، ايمان راسخى به خدا دارد ؛ نه همچون گواهى افراد منافق يا طمع ورزان در مال و جاه دنيا و نه آنها كه ايمانى آميخته به شك دارند و نه كسانى كه دم از ايمان مىزنند ، ولى عمل صالحى در ترازوى اعمالشان ديده نمىشود .
سپس امام عليه السّلام بعد از شهادت به يگانگى پروردگار به شهادت بر نبوّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىپردازد و آن حضرت را با شش ويژگى از اوصاف مهمش مىستايد :
« گواهى مىدهم كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله بنده و فرستادهء برگزيده او از ميان خلايق است كه براى تشريح حقايق آيين الهى انتخاب گشته و به ويژگىهاى خاص اخلاقى گرامى داشته شده ، و او را براى رساندن رسالات كريمانهء الهى برگزيده و نشانههاى هدايت به وسيله او آشكار گرديده و تاريكىهاى جهل و ضلالت به وجود او روشنى يافته است » ( و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله المجتبى من خلائقه ، و المعتام « 1 » لشرح حقائقه ، و المختصّ بعقائل « 2 » كراماته و المصطفى لكرائم رسالاته ، و الموضّحة به أشراط الهدى ، و المجلوّ به غربيب العمى « 3 » ) .
در اوّلين ويژگى ، سخن از صفات برجستهء آن حضرت به ميان آمده كه سبب انتخاب او به رسالت بوده است . و در دوّمين وصف ، از مأموريت آن حضرت براى شرح حقايق دين و اعتقادات صحيح سخن مىگويد .
هامش
( 1 ) « معتام » از مادهء « عيم » ( بر وزن غيب ) در اصل به معناى شدت علاقه به شير گرفته شده و « معتام » در اين جا به معناى كسى است كه « علاقهء شديد » به انجام دادن مأموريت الهى به او داده شده است .
( 2 ) « عقائل » جمع « عقيله » به معناى برگزيدهء هر چيزى است و لذا به گوهرهاى گران بها « عقيلة البحر » گفته مىشود .
( 3 ) « غربيب » به معناى چيز سياه پر رنگ است و در اين جا به معناى تاريكى جهل به كار رفته است .