بررسى زندگى هر يك از اين دو گروه ، درسهاى آموزندهء خاصى دارد .
3 - امام عليه السّلام در پايان اين عبارت دستور مىدهد كه نگرش شما به دنيا همچون كسى باشد كه عمود خيمه را پايين كشيده و بساط خيمه را جمع كرده و به سوى مقصد در حركت است و منازل ميان راه را يكى پس از ديگرى طى مىكند و هرگز دنيا را محلّ اقامت و استقرار نمىنگرد ؛ اتفاقا همهء مشكلات دنيا پرستان از همين جا سرچشمه مىگيرد كه مرگ را به كلّى فراموش مىكنند و زندگانى خود را در اين جهان ، عملا جاودان فرض مىكنند ؛ غافل از اين كه گاه با چشم خود مىبينيم چند ثانيهء كوتاه از يك زلزله يا يك سيلاب ، محصول صدها سال را بر باد مىدهد و يك منطقهء آباد ، چنان درهم مىريزد كه گويى هرگز ساكنانى در آن جا نبودهاند . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) هنگامى كه سطور ياد شده نوشته مىشد مردم كشور ما در سوك دهها هزار قربانى زلزلهء شديدى كه در شهر بم و اطراف آن واقع شد به سر مىبردند . زلزله در 12 ثانيه ( آرى فقط در 12 ثانيه ! ) شهر آباد و سر سبز و خرّمى را به تلى از خاك تبديل كرد . گويى شهرى است كه هزاران سال بر آن مىگذرد و خاموش است . به يقين ، مىدانستيم دنيا بى اعتبار است اما تا اين حد نديده بوديم . ( 5 / 10 / 1382 شمسى ، مطابق با دوّم ذى القعدهء 1424 قمرى ) .