بخش سوّم
منه : قد شخصوا من مستقرّ الأجداث ، و صاروا إلى مصائر الغايات . لكلّ دار أهلها ، لا يستبدلون بها و لا ينقلون عنها .
و إنّ الأمر بالمعروف ، و النّهي عن المنكر ، لخلقان من خلق اللّه سبحانه ؛ و إنّهما لا يقرّبان من أجل ، و لا ينقصان من رزق . و عليكم بكتاب اللّه ، « فإنّه الحبل المتين ، و النّور المبين » ، و الشّفاء النّافع ، و الرّيّ النّاقع ، و العصمة للمتمسّك ، و النّجاة للمتعلّق . لا يعوجّ فيقام ، و لا يزيغ فيستعتب ، « و لا تخلقه كثرة الرّدّ » ، و ولوج السّمع . « من قال به صدق ، و من عمل به سبق » .
ترجمه
: آنان از قرارگاه قبرها خارج مىشوند و به سوى آخرين منزل رهسپار مىگردند . هر يك از خانهها ( ى بهشت و دوزخ ) ساكنانى دارد كه نه آن را به خانهء ديگر تبديل مىكنند و نه از آن به جايى ديگرى انتقال مىيابند .
به يقين ، امر به معروف و نهى از منكر ، دو صفت از صفات خداوند سبحان است و عمل به آن دو نه از عمر كسى مىكاهد و نه روزى كسى را كم مىكند . كتاب خدا را محكم بگيريد ؛ چرا كه رشتهاى است مستحكم و نورى است آشكار ؛ شفا بخش و پر منفعت است و سيراب كننده و فرو نشانندهء عطش ( تشنگان حقّ ) . تمسّك جويان را حفظ مىكند و نجات بخش كسانى است كه به دامنش چنگ زنند . كژى در آن راه ندارد تا آن را راست كنند و هرگز راه خطا نمىپويد تا به راه حقّش باز گردانند . خواندن و شنيدن مكرّرش سبب