بخش اوّل
الحمد للّه الواصل الحمد بالنّعم و النّعم بالشّكر . نحمده على آلائه ، كما نحمده على بلائه . و نستعينه على هذه النّفوس البطاء عمّا أمرت به ، السّراع إلى ما نهيت عنه . و نستغفره ممّا أحاط به علمه ، و أحصاه كتابه :
علم غير قاصر ، و كتاب غير مغادر . و نؤمن به إيمان من عاين الغيوب ، و وقف على الموعود ، إيمانا نفى إخلاصه الشّرك ، و يقينه الشّكّ . و نشهد أن لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له ، و أنّ محمّدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عبده و رسوله ، شهادتين تصعدان القول ، و ترفعان العمل . لا يخفّ ميزان توضعان فيه ، و لا يثقل ميزان ترفعان عنه .
ترجمه
ستايش مخصوص خداوندى است كه حمد را به نعمت ، و نعمت را به شكر پيوند داد ، او را بر نعمتهايش ستايش مىكنيم آن گونه كه بر بلاهايش ، و از او در برابر اين نفوس سست و تنبل كه در انجام اوامرش كندى مىكنند و در ارتكاب نواهيش سرعت دارند ، يارى مىطلبيم ، و از گناهانى كه علم او به آنها احاطه دارد و كتاب او ( نامهء اعمال ما ) آنها را شماره كرده ، آمرزش مىطلبيم ، همان علمى كه در هيچ موردى قصورى ندارد و كتابى كه چيزى را فروگذار نمىكند .
و به او ايمان داريم همچون كسى كه اسرار نهانى را با چشم مشاهده مىكند ، و در كنار آنچه وعده داده شده ( از معاد و رستاخيز ) ايستاده و آگاهى دارد ، ايمانى كه اخلاص آن شرك را نفى مىكند و يقين آن شك و ترديد را مىزدايد ،