خطبهء 114 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام و فيها مواعظ للنّاس
از خطبههاى امام عليه السّلام است كه در آن اندرزهاى مهمى به مردم مىدهد .
خطبه در يك نگاه
در بخش اوّل اين خطبه ، امام عليه السّلام حمد و ثناى الهى را با تعبيراتى قرين مىكند كه راه خداشناسى را براى انسان هموار مىسازد و راه و روش شهادت به اخلاص را به انسان مىآموزد و اهميّت گواهى به توحيد و نبوّت را با تعبيرات پر معنايى نشان مىدهد .
در بخش ديگرى از اين خطبه ، همهء مخاطبين را به تقواى الهى دعوت
هامش
( 1 ) سند خطبه :
در كتاب « تحف العقول » كه به احتمال قوىّ قبل از نهج البلاغه تأليف شده قسمت مهمّى از اين خطبه آمده است و « زمخشرى » بخش اوّل اين خطبه را در اوايل كتاب « ربيع الابرار » آورده است و بخش ديگرى را در اوايل جلد دوّم آن ذكر كرده و با تفاوتهايى كه ميان نقل او و سيّد رضى رحمه اللّه وجود دارد روشن مىشود كه او آن را از منبع ديگرى غير از نهج البلاغه گرفته و « قاضى قضاعى » ( از علماى قرن پنجم و از نزديكان يكى از خلفاى فاطمى در مصر ) نيز بخشى از خطبه را در كتاب « دستور معالم الحكم » با تفاوتهايى ذكر كرده و مرحوم « شيخ طوسى » نيز آن را در كتاب « امالى » آورده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 252 ) .