در شهرها چيزى ناشناختهتر از معروف و نيكى و شناختهتر از منكرات نخواهد بود ( تا آن جا كه ) حاملان قرآن ، قرآن را به كنارى مىافكنند و حافظانش آن را به فراموشى مىسپارند آن روز قرآن و پيروانش هر دو از ميان مردم رانده و تبعيد شوند . آن دو همگام و همراه با يكديگر و در يك جاده حركت مىكنند ولى كسى پناهشان نمىدهد چرا كه گمراهى با هدايت موافق نيست هر چند در كنار هم باشند .
( در آن روز ) مردم بر تفرقه و پراكندگى اتحاد كنند و از اجتماع و وحدت پراكنده شوند گويى آنها پيشوايان كتاب خدا هستند و قرآن پيشواى آنها نيست .
( آن روز ) چيزى از قرآن نزد آنها نمىماند جز نامش ، و از آن جز خطوط و حروفش را نمىشناسند ، و پيش از اين ( براى برداشتن موانع از سر راه ) صالحان و نيكوكاران را به انواع كيفرها مجازات كنند ( تا كسى به اعمال ننگين آنها اعتراض نكند آرى ) صدق و راستى نيكان را افترا و دروغ بر خدا نامند و براى اعمال نيك كيفر گناه قرار دهند !
شرح و تفسير از قرآن جز اسمى باقى نمىماند !
امام عليه السّلام به دنبال سخنان بلند و بالايى كه در بخش اوّل ، راجع به ظهور اسلام ، اهداف مقدّس پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و آله و آثار روح پرور قرآن مجيد بيان فرمود ، در اين بخش از زمانى سخن به ميان مىآورد كه در آيندهء نه چندان دور ، اوضاع دگرگون مىگردد ، و زحمات و آثار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مخاطره قرار مىگيرد ، به تمام اهل ايمان هشدار مىدهد كه مراقب خطرات عظيمى كه در پيش است باشند .