اعتقاد به معبودهايى همچون : ماه و خورشيد و ستارگان و اجسام ديگرى مانند آنها نيز ، از همين جا سر چشمه مىگرفت .
تاريخ يهود نشان مىدهد كه آنها سخت به مسألهء جسميّت خدا معتقد بودند ؛ تا آنجا كه پيامبرشان حضرت موسى عليه السّلام را سخت در فشار قرار دادند ، كه خدا را به آنها نشان دهد ! و داستان كوه « طور » و صاعقه و از ميان رفتن جمعى از « بنى اسرائيل » در اين زمينه معروف است .
قبل از اين ماجرا يعنى بعد از آن كه بنى اسرائيل از نيل نجات يافتند نزد موسى آمدند و تقاضاى ساختن بت براى پرستش كردند ! و حتّى بعد از داستان صاعقه نيز بيدار نشدند و هنگامى كه « سامرى » گوساله را به عنوان « معبود » براى آنها ساخت ، به سرعت جذب بسوى آن شدند و اكثريّت « بنى اسرائيل » به پرستش آن تن در دادند كه موسى بعد از بازگشت از كوه « طور » سخت بر آشفت و آنها را كيفر سختى داد .
در تاريخ مسيحيّت نيز ، اعتقاد به تثليث ( خدايان سهگانه : اب و ابن و روح القدس ) نشانهء روشنى از اعتقاد به جسميّت پروردگار است زيرا با صراحت حضرت مسيح را فرزند خدا و يكى از خدايان سهگانه مىدانند ، در حالى كه مسيح انسانى بود مانند ساير انسانها .
هنگامى كه قرآن مجيد بر قلب پاك پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نازل شد ، خط بطلان بر عقائد باطل از جمله اعتقاد به تجسّم و تشبيه كشيد و آياتى همچون :
« لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ »
؛ هيچ چيز مانند خدا نيست » « 1 » و
« لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ »
؛ چشمها او را نمىبيند » « 2 » و آيهء
« لَنْ تَرانِي »
« 3 » خطاب به موسى « هرگز مرا نخواهى ديد » و آياتى همچون :
« وَ هُوَ مَعَكُمْ »
هامش
( 1 ) سورهء شورى ، آيهء 11 .
( 2 ) سورهء انعام ، آيهء 103 .
( 3 ) سورهء اعراف ، آيهء 143 .