امام عليه السّلام با اين تعبيرات محكم و قاطع - كه در چهار صورت بيان شده - انواع و اقسام شرك و تشبيه خداوند متعال به مخلوقات را نفى مىكند و همگان را از گرفتار شدن در وادى شرك ، بر حذر مىدارد ! و مرز توحيد موحّدان را با شرك مشركان مشخّص مىسازد :
در جملهء اوّل ، تشبيه به بتها را نفى مىكند .
در جملهء دوّم ، زينت و آرايشى همچون زينت مخلوقات را براى خدا باطل مىشمرد ( مثل تعبيرى كه بعضى از افراد بسيار نادان و ساده لوح دربارهء خدا داشتند ، كه او را به صورت نوجوانى زيبا روى ، با موهاى مجعّد مىپنداشتند ) .
و در جملهء سوم ، وجود اجزا و اعضايى همچون دست و پا را براى او منتفى مىداند .
و در جملهء چهارم ، اعتقاد به نيروهاى مختلف ، مانند بينايى و شنوايي و بويايى ( همچون مخلوقات ) را بى اساس معرّفى مىكند و به اين ترتيب ، از زواياى مختلف ، پندارهاى شرك آلود را در هم مىكوبد .
نكته مجسّمه كيانند ؟
« مجسّمه » ( به كسر سين ) به كسانى گفته مىشود كه براى خدا جسم قائل هستند و حتّى تصريح مىكنند دست و پا و گوش و چشم دارد و گاه به آنها « مشبّهه » ( به كسر باء ) نيز گفته مىشود ؛ به جهت اينكه خدا را به مخلوقات مادّى تشبيه مىكنند .
اين اعتقاد از دير ايّام در ميان افراد بشر بوده و انسانهايى كه بر اثر كوتاهى فكر نمىتوانستند چيزى را ماوراى طبيعت مادى تصوّر كنند و تمام انسشان با مادّيات و اجسام بوده است خدا را همچون اجسام مادّى و يا همچون خودشان مىپنداشتند .