بخش ششم
و أشهد أنّ من ساواك بشيء من خلقك فقد عدل بك ، و العادل بك كافر بما تنزّلت به محكمات آياتك ، و نطقت عنه شواهد حجج بيّناتك ، و إنّك أنت اللّه الّذي لم تتناه في العقول ، فتكون في مهبّ فكرها مكيّفا ، و لا في رويّات خواطرها فتكون محدودا مصرّفا .
ترجمه
و گواهى مىدهم آنان كه تو را با چيزى از مخلوقات مساوى شمردند همتايى براى تو قائل شدهاند ، و آن كس كه براى تو همتايى قائل شود ، نسبت به آنچه آيات محكمات تو آورده و شواهد « دلايل آشكار » تو از آن سخن مىگويد : كافر شده است ! تو همان خدايى هستى كه عقلها به تو احاطه نمىيابد ، تا در مسير وزش افكار در كيفيّت خاصى قرار گيرى ! و در خاطرهها و انديشهها جاى نمىگيرى ، تا محدود و قابل تغيير باشى !
شرح و تفسير فراتر از احاطهء عقلها
امام عليه السّلام در اين فراز بار ديگر به مسألهء انحراف مشركان و اهل تشبيه باز مىگردد و شهادتى ديگر در پيشگاه خداوند نسبت به انحراف آنها مىدهد ، تا مخاطبين بشنوند و در دام تشبيه گرفتار نشوند .