يباشر قلبه اليقين بأنّه لا ندّلك ، و كأنّه لم يسمع تبرّؤ التّابعين من المتبوعين إذ يقولون :
« تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ »
) .
اين جملهها اشارهء روشنى به گمراهى گروه « مجسّمه » يا « مشبّهه » و شرك و كفر آنهاست ، كه براى خدا جسم و اعضاى پيكر و دست و پا و چشم و گوش قايل بودند و به خاطر گرفتار شدن در وادى تشبيه ، ذات پاك پروردگار را تا سر حدّ يك مخلوق ضعيف و ناتوان و فانى و ناپايدار تنزّل داده بودند ، كه قرآن از آن - در همان آيهء بالا كه در لابهلاى كلام امام آمده است - به « ضلال مبين » ( گمراهى آشكار ) تعبير كرده است .
جملهء « من شبّهك بتباين أعضاء خلقك » اشاره به اين است كه آن كس كه داراى جسم است ، جسم او تركيبى از اعضاى مختلف است ، كه هر كدام ابزار كارى محسوب مىشود . و تعبير به : « تلاحم حقاق مفاصلهم » اشاره به پيوندهايى است كه در ميان اعضا وجود دارد . بنابر اين ، اعضاى يك پيكر ، هم از يكديگر جدا هستند و هم به هم پيوستهاند . و اين يكى از حكمتهاى خداوند در آفرينش مخلوقات است ؛ كه اگر اعضاى مختلف نداشته باشند ، كارايى آنها محدود مىشود و اگر از هم گسسته باشند ، همكارى آنها غير ممكن مىشود . در ضمن خداوند منّان به حكمت خود ، ارتباط اعضا را در زير طبقات گوشت پنهان ساخته ، تا در برابر حوادث مختلف آسيب پذير نباشند . و اين ، جز در عالم مخلوقات ، تصوّر نمىشود و خداوند منزّه از اجزا و اعضا و نياز به جسم است .
امام عليه السّلام مىفرمايد : اين گونه افراد نادان ، در واقع گرفتار سه انحرافند : نخست اينكه ، خدا را به درستى نشناختند و ديگر اينكه : به توحيد او قائل نيستند و سوم اينكه به آيات صريح قرآن گوش فرا نداده و از تعليمات اين كتاب آسمانى بيگانهاند و به همين دليل در « ضلال مبين » گرفتارند .