همچون دست و پا ، براى تو قائل شدند ) و با سليقههاى منحطّ خود ، تو را به مخلوقى كه قواى گوناگون دارد ، مقايسه نمودند .
شرح و تفسير تو بىنظير و بىهمتايى !
در اين فراز ، بار ديگر امام عليه السّلام به بيان صفات پروردگار باز مىگردد و نسبت به قرار گرفتن در پرتگاه تشبيه هشدار مىدهد ؛ شايد به اين دليل كه ممكن است گرفتن دلايل وجود خداوند از جهان خلقت و جستجوى آثار عظمت او در جاى جاى جهان آفرينش ، انسان را وسوسه كند كه براى او صفاتى همچون صفات مخلوقات قائل شود و تا سر حدّ قبول جسميّت براى خداوند ، سقوط كند .
لذا امام عليه السّلام روى به درگاه خدا آورده ، چنين عرض مىكند : « ( خداوندا ) گواهى مىدهم آن كس كه تو را به مخلوقاتت تشبيه كرده ، و براى تو همانند آنها اعضاى مختلف ، و مفاصل به هم پيوسته - كه به حكمتت در لابلاى عضلات پنهان گشته است - قائل شود ، هرگز در اعماق ضمير خود تو را نشناخته ، و يقين به اين حقيقت كه براى تو شبيه و نظيرى نيست در درون جانش قرار نگرفته است ؛ و گويا سخن تابعان را كه از رهبران گمراه خود ( در قيامت ) بيزارى مىجويند ، نشنيده است ! آن روز كه مىگويند : به خدا سوگند ! ما در گمراهى آشكار بوديم كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مىشمرديم » . « 1 » ( فأشهد أنّ من شبّهك بتباين أعضاء خلقك ، و تلاحم « 2 » حقاق « 3 » مفاصلهم المحتجبة لتدبير حكمتك ، لم يعقد غيب ضميره على معرفتك ، و لم
هامش
( 1 ) اشاره به آيه 97 و 98 سوره شعراء است .
( 2 ) « تلاحم » از مادّهء « لحم » ( گوشت ) در اينجا به معناى پيوستگى است ؛ شبيه به عضلاتى كه در بدن انسان به هم پيوسته است .
( 3 ) « حقاق » جمع « حقّه » به معناى استخوانى است ( گوى مانند ) كه در سر بازو ، يا بالاى ران قرار دارد .