ستمگران ، نبايد سبب غرور و غفلت ما گردد .
در حديثى از امام صادق عليه السّلام مىخوانيم كه : « خداوند فرشتهاى را ( براى مأموريتى ) به زمين فرستاد ؛ مدّتى در زمين ماند و سپس به آسمان عروج كرد ؛ به او خطاب شد در زمين چه ديدى ؟ گفت : شگفتىهاى فراوانى ديدم و از عجيبترين چيزهايى كه ديدم اين بود كه بندهاى از بندگانت را غرق نعمت ديدم ؛ رزق و روزى تو را مىخورد و ادّعاى خدايى مىكرد ، من از جرأت و جسارت او در برابر تو و از حلم تو در برابر او در شگفتى فرو رفتم ! خداوند فرمود : آيا از حلم من تعجّب كردى ؟ ! من چهار صد سال به او مهلت دادم ، كمترين ناراحتى جسمانى پيدا نكرد و هر چه از دنيا مىخواست به آن مىرسيد و غذا و آب او كمترين تغييرى پيدا نمىكرد ( اينها همه براى اين بوده است تا او را بيازمايم و بندگان را هم به وسيلهء او آزمايش كنم ) » . « 1 » سپس امام عليه السّلام آيندهء وضع آنها را در برابر دشمنان بىرحم چنين پيش بينى مىكند و مىفرمايد : « آگاه باشيد ! سوگند به آن كس كه جانم در دست قدرت اوست ! اين قوم سرانجام بر شما پيروز مىشوند ؛ امّا نه به خاطر اينكه آنها در حقّانيّت ، از شما سزاوارترند ؛ بلكه به اين جهت كه آنها در راه باطل زمامدارانشان سريع و كوشا هستند ، در حالى كه شما در اداى حقّ من كند و سست هستيد ! » ( أما و الّذي نفسي بيده ، ليظهرنّ هؤلاء القوم عليكم ، ليس لأنّهم أولى بالحقّ منكم ، و لكن لإسراعهم إلى باطل صاحبهم ، و إبطائكم عن حقّي ) .
در واقع ، امام عليه السّلام در اينجا به نكتهء مهمّى اشاره مىكند ؛ مىفرمايد : سرانجام آنها بر شما پيروز مىشوند ، ولى گمان نكنيد كه اين پيروزى به خاطر حقّانيّت آنهاست ! مبادا كسى گمان كند كه عامل پيروزى آنها تكيه بر حق است و اين امر سبب
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، جلد 70 ، صفحهء 381 .