امام عليه السّلام تعبير بسيار جالبى در اين عبارت فرموده ، مىفرمايد : در دنيا ، از خود دنيا ، براى آخرت زاد و توشه برگيريد . اشاره به اينكه مواهب اين جهان مادّى مىتواند در عالم آخرت كه مملوّ از معنويّت است كارساز باشد ، آن هم در صورتى ممكن است كه انسان از وجود خود ، در دنيا بهره گيرد ، و پيش از آنكه از جهان چشم بربندد ، زاد و توشهء لازم را فراهم سازد ، و همان گونه كه زاد و توشهء مسافر در دنيا ، او را از خطر گرسنگى و مرگ حفظ مىكند ، زاد و توشهء تقوا نيز ، انسان را در قيامت از خطرات محشر و عذاب الهى نگاه مىدارد .
در احاديث اسلامى نيز بر اين معنا تأكيد شده است ، در حديثى از امام « على بن ابى طالب » عليه السّلام تقوا به عنوان حرز مؤمن معرفى شده ، مىفرمايد : ( التّقوى حرز لمن عمل بها ) « 1 » و در جايى ديگر ، تقوا را به عنوان يك « دژ محكم » و « حصن حصين » معرفى فرموده ، مىفرمايد :
( التّقوى حصن حصين لمن لجأ إليها )
« 2 » و در جاى ديگر ، به عنوان « سپر محكم » ذكر فرموده است . مىفرمايد :
( إلجأوا إلى التّقوى فإنّه جنّة منيعة )
« 3 »
هامش
( 1 ) غرر الحكم ، حديث 1128 .
( 2 ) غرر الحكم ، حديث 1558 .
( 3 ) غرر الحكم ، حديث 2553 .