ويرانى تدريجى ، يا ناگهانى آن مىشود و با زبان حال فرياد مىزند : « آمادهء كوچ كردن باشيد ! » در اين زمينه اشعار جالب ديگرى در ديوان منسوب به آن حضرت نيز آمده است كه دريغ دانستيم از ذكر آن صرفنظر كنيم ، مىفرمايد :
2
إلى م تجّر أذيال التّصابي * و شيبك قد نضا برد الشّباب
بلال الشّيب في فوديك نادى * بأعلى الصّوت حيّ على الذّهاب
خلقت من التّراب و عن قريب * تغيب تحت أطباق التّراب
طمعت إقامة في دار ظعن * فلا تطمع فرجلك في الرّكاب
و أرخيت الحجاب فسوف يأتي * رسول ليس يحجب بالحجاب
أعامر قصرك المرفوع ؟ أقصر ! * فإنّك ساكن القبر الخراب !
تا كى دامن عشقها را مىكشى در حالى كه پيرى تو ، طراوت جوانى را از بين برده است .
بلال پيرى در دو طرف سر تو ، بانگ اذان برداشته و با بلندترين صدا « بشتاب براى رفتن » را سر داده است .
تو از خاك آفريده شدهاى و به زودى در زير طبقات خاك پنهان خواهى شد .
تو طمع دارى در سراى موقّت اقامت گزينى در اين كار طمع نكن ، پاى تو در ركاب است .
تو گرداگرد خود حجاب و مانعى ايجاد كردهاى ولى به زودى فرستادهاى مىآيد كه هيچ حجابى مانع او نيست .
آيا قصر بلند خود را مرمّت مىكنى ؟ كوتاه كن ! چرا كه به زودى ساكن قبر ويران خواهى شد ! « 1 » در پايان اين دستورات شش گانه كه همه ناظر به ناپايدارى دنيا و لزوم آمادگى براى سفر آخرت است امام عليه السّلام سخنى بيان فرموده كه به منزلهء دليل و برهان براى
هامش
( 1 ) منهاج البراعة ، جلد 4 ، صفحهء 399 .