بخش دوم
و ما بين أحدكم و بين الجنّة أو النّار إلّا الموت أن ينزل به . و إنّ غاية تنقصها اللّحظة ، و تهدمها السّاعة ، لجديرة بقصر المدّة . و إنّ غائبا يحدوه الجديدان : اللّيل و النّهار ، لحرىّ بسرعة الأوبة . و إنّ قادما يقدم بالفوز أو الشّقوة لمستحقّ لأفضل العدّة . فتزوّدوا في الدّنيا ، من الدّنيا ، ما تحرزون [ تجوزون ] به أنفسكم غدا .
ترجمه
ميان شما و بهشت و دوزخ ، فاصلهاى جز فرا رسيدن مرگ نيست . و مسلّما مقصدى كه گذشتن لحظات ، فاصلهء آن را مىكاهد ، و عبور ساعتها آن فاصله را نابود مىكند ، سزاوار است كه بسيار كوتاه باشد . و امر غايبى كه ( اشاره به سرآمد زندگى است ) گذشت شب و روز ، آن را به پيش مىراند ، سزاوار است به سرعت فرا رسد . و مسافرى كه به زودى با سعادت و خوشبختى يا با شقاوت و بدبختى فرا مىرسد بايد بهترين آمادگى را براى استقبال از او داشت ، حال كه چنين است در اين جهان ، از اين جهان ، براى خود زاد و توشهاى برگيريد كه فرداى قيامت خود را با آن حفظ كنيد .