اين چنين پراكنده . روى شما زشت ، و همواره غم و غصّه قرينتان باد ! . . . اى كسانى كه به مرد مىمانيد ولى مرد نيستيد ! اى كودك صفتان بىخرد و عروسان حجلهنشين ! اى كاش هرگز شما را نمىديدم و نمىشناختم » .
3 - در خطبهء بيست و نهم مىخوانيم : « أيّها النّاس ! المجتمعة أبدانهم ، المختلفة أهواؤهم ، كلامكم يوهي الصّمّ الصّلاب ، و فعلكم يطمع فيكم الأعداء ! تقولون في المجالس : كيت و كيت ، فإذا جاء القتال قلتم : حيدي حيادا ! ، اى مردمى كه بدنهايتان جمع و افكار و خواستههاى شما پراكنده است ، سخنان داغ شما ، سنگهاى سخت را در هم مىشكند ولى اعمال سست شما ، دشمنانتان را به طمع مىاندازد ، در مجالس و محافل مىگوييد : « چنين و چنان خواهيم كرد . » امّا هنگام جنگ ، فرياد مىزنيد : « اى جنگ از ما دور شو ! » » .
4 - در خطبهء شصت و نهم مىفرمايد : « كم أداريكم كما تدارى البكار العمدة ، و الثّياب المتداعية ! كلّما حيصت من جانب تهتّكت من آخر ، چه قدر با شما مدارا كنم ! همچون مدارا كردن با شتران تازهكار كه از سنگينى بار ، پشتشان مجروح مىشود و همچون جامهء كهنه و فرسودهاى كه هر گاه گوشهاى از آن را بدوزند ، از سوى ديگر پاره مىشود » .
5 - در خطبهء نود و هفتم آمده : « أيّها القوم الشّاهدة أبدانهم ، الغائبة عنهم عقولهم ، المختلفة أهواؤهم المبتلى بهم أمراؤهم . . . يا أهل الكوفة ! منيت منكم بثلاث و اثنتين :
صمّ ذوو أسماع و بكم ذوو كلام و عمى ذوو أبصار ، لا أحرار صدق عند اللّقاء ، و لا إخوان ثقة عند البلاء ! ، اى كسانى كه بدنهايتان حاضر است و عقلهاى شما پنهان ، و خواستههايتان متفاوت و اى كسانى كه زمامدارانتان به شما مبتلا شدهاند ، . . . اى اهل كوفه ! من به سه چيز ( كه در شما هست ) و دو چيز ( كه در شما نيست ) مبتلا شدهام : گوش داريد امّا كريد ، سخن مىگوييد امّا گنگيد ، چشم داريد ، امّا كوريد . نه هنگام نبرد آزادمردان صادقيد و نه به هنگام آزمايش ، برادران قابل اعتماد ! » .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 154
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٥٤