خلاف قرآن انجام داد ، كشتند و اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اصحاب دين خدا و شايستهترين افراد براى نظارت در امور مسلمين هستند . امّا اينكه گفتى مولاى ما على عليه السّلام نماز نمىخواند ، او نخستين كسى است كه با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نماز خواند و به او ايمان آورد و اينها را كه مىبينى با او هستند ( و همچون پروانگان گرد شمع وجود او مىگردند ) همهء آنها قاريان قرآن هستند ، شب را به پا مىخيزند و خدا را عبادت مىكنند ، مراقب باش اشقياى مغرور ، تو را در دينت فريب ندهند ! » سخنان « هاشم » جوان را منقلب كرد ، صدا زد اى بندهء خدا ، من گمان مىكنم تو مرد صالحى هستى ( و سخنانت نور صدق و راستى دارد ) آيا راه توبهاى براى من مىيابى ؟ گفت : آرى به سوى خدا بازگرد ، او توبهء تو را مىپذيرد . جوان دست از جنگ كشيد و برگشت ، مردى از شاميان به او گفت : « اين مرد عراقى تو را فريب داد » جوان گفت : « نه او مرا نصيحت كرد ( و هدايت فرمود ) . » آرى ياران على عليه السّلام همچون خودش در ميدان نبرد نيز دست از هدايت گمراهان برنمىداشتند . سعى آنها كشتن دشمن نبود ، بلكه سعيشان در هدايت آنان بود .
به هر حال « هاشم » و « عمّار » در روز « صفّين » با شجاعت و شهامت تمام ، جنگيدند و شربت شهادت را عاشقانه نوشيدند و ياران على عليه السّلام از شهادت آن دو سخت ناراحت شدند . « 1 »
2 - گوشهاى از زندگانى محمّد بن ابىبكر
همانگونه كه در آغاز خطبه اشاره شد « محمّد بن ابىبكر » فرزند خليفهء اوّل و مادرش « اسماء بنت عميس » است كه نخست ، همسر « جعفر بن ابى طالب » شد و
هامش
( 1 ) سفينة الجبار ، مادّهء « هشم » و مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 61 به بعد و مصادر ديگر .