« بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ »
« 1 » ، آنها ، كسانى هستند كه هدايت را به گمراهى فروختند و اين تجارت آنها ، سودى نداده و هدايت نيافتند . » و در جايى ديگر مىفرمايد : «
« أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ »
« 2 » ، آنها ، كسانى هستند كه آخرت را به زندگى دنيا فروختند ، از اين رو ، عذاب آنان ، تخفيف داده نمىشود و كسى آنان را يارى نخواهد كرد » .
تعبير به امانت ، در كلام امام عليه السّلام كه ناظر به حكومت مصر و حقوق مسلمانان آن ديار است ، اشاره به اين حقيقت است كه حكومت بر انسانها ، يك امانت الهى است و تنها بايد در دست پاكان و صالحان باشد تا به نفع مردم جريان يابد و آنها كه آن را وسيله كامجويى و منافع شخصى و هوسرانى خويش مىسازند ، در حقيقت ، خائنان به اين امانت الهى هستند و كارشان به رسوايى مىكشد . به همين دليل ، بسيارى از مفسران ، در تفسير آيهء
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها »
« 3 » حكومت و ولايت را ، به عنوان تنها مصداق يا يك مصداق روشن از امانت الهى شمردهاند .
در ادامهء اين سخن امام عليه السّلام مىفرمايد : « اكنون كه چنين است و حاكمان شام ، براى تحكيم پايههاى قدرت خود ، روى بلاد مسلمانان ، بىرحمانه معامله مىكنند و رشوههاى بسيار به هم مىدهند ) شما آماده پيكار شويد و ساز و برگ جنگ را فراهم سازيد ! كه ( با اين اعمال حاكمان شام ) آتش جنگ زبانه كشيده و شعلههاى آن بالا گرفته است ، « فخذوا للحرب أهبتها « 4 » ، و أعدّوا لها عدّتها فقد شبّ « 5 »
هامش
( 1 ) سورهء بقره ، آيهء شريفه 16 .
( 2 ) سورهء بقره ، آيهء 86 .
( 3 ) سورهء نساء ، آيهء 58 .
( 4 ) « أهبة » ( بر وزن لقمه ) به معناى « آمادگى » است و « تأهّب » ، به معناى آماده شدن براى كارى است و « إهاب » ، ( بر وزن كتاب ) به معناى « پوستى » است كه هنوز دبّاغى نشده و آماده براى دباغى است .
( 5 ) شبّ ، از مادّه « شبب » ، شباب به معناى جوانى است . اين ماده ، در مورد افروختن آتش نيز به كار مىرود كه تناسبى با بر افروخته شدن شعلههاى آتش جوانى دارد .