لا لَحم فيه »
فرمود : « كسى كه قرائت قرآن كند براى استفاده از مردم ، در روز قيامت مىآيد در حالى كه صورت او استخوانى بدون گوشت است » « 1 » ، در واقع
چنين شخصى كه فكر مىكند مال مردم را با قرآن مىخورد كه در حقيقت خود را مىخورد ، و در روز قيامت باطن هر چيز آشكار خواهد شد خواهد ديد كه گوشت صورت خود را مىخورده است ، خدا نكند قاريانى كه بر سر مقابر و در مجالس فاتحه قرائت قرآن مىكنند ، براى كسب پول باشد . بايد قصد را خالص كنند ، و قصد پول به جيب زدن نداشته باشند ، نبايد پولى را هم كه بانىها به آنها مىدهند ، در عوض قرآن خواندن قبول كنند ، خدا نكند آنها كه مىبينند آواز خوش دارند ، و اگر در چنين مجالسى قرآن بخوانند خوب استفاده مىكنند ، به اين نيّت قرآن بخواند خدا نكند اين عمل را براى خود شغل كند و دست از كار و كسب مفيد بكشند .
بايد ادارهاى در اين نظام اسلامى مسئول نظارت بر كار چنين افرادى باشد ، تا قرآن را به عنوان دكّانى مورد استفاده قرار ندهند ، و خدا نكند بعضى از اينها متدين هم نباشند . بى مناسبت نيست اين نكته را هم متذكّر شوم كه شبيه چنين تعبيرى كه نسبت به قرآن است نسبت به روايات ائمه و احكام الهى هم هست . مرحوم محدث نورى ( ره ) در كتاب لؤلؤ و مرجان كه براى آداب اهل منبر نوشته ( و براى همه اهل منبر خواندن آن از واجبات است ) چنين گويد : شيخ معظم كلينى در كافى روايت كرده از حضرت امام محمدباقر ( عليه السلام ) كه فرمود به ابى النعمان در ضمن وصايا كه به او كردند :
« ولا تستاكل النّاس بِنا فَتَفْتَقِر » :
« مخور مال مردم را به سبب و وسيله ما كه فقير خواهى شد » و ظاهراً مراد فقر در دنيا و آخرت هر دو باشد . . . و شيخ مفيد اين خبر را در « امالى » روايت كرده ، به اين عبارت
« يا ابا النعمان لا تستاكل بنا النّاس
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، جلد 4 ، صفحه 837 .