تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — صفحة 501

مساهمون:

ص٥٠١
رابعاً چرا اين اشكال به تحصيل‌كرده‌هاى امروزى نمىشود كدام محصلى تا قبل از فارغ التحصيل شدن اگر بخواهد به مقامات عالى و به پيشرفتهاى علمى رسد ، كار مىكند ، او كه مىخواهد به درجات عالى رسد فقط فكرش در درسش است نه كار ، چرا اين اشكال را به معلمين عزيز و آموزگاران گرانقدر نمىكنند ، مگر آنها بايد حتماً بيل به دست گيرند تا كار كرده باشند ، مگر كار آنها عبادت نيست ، پس مواظب باشيد فريب كسانى كه نداى اسلام بدون روحانيت را سر مىدادند نخوريد ، كه اگر اينها نبودند همين مقدار احكام را هم نداشتيم ، اگر شيخ مفيدها و شيخ طوسىها و شيخ انصارىها و صاحب جواهرها و مجلسىها و شيخ بهائىها و . . . نبودند چه داشتيم ؟ ! مبلغين در عين اينكه توقعى براى دريافت وجه در مقابل تبليغ نبايد داشته باشند ، مردم هم بايد زندگى آنها را تأمين كنند تا بتوانند تحصيل كنند و در مقابل افكار خطرناك الحادى و اشكالاتى كه به ساحت مقدس قرآن و پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) و امامان عليهم‌السّلام مىشود دفاع نمايند ، البته مردم بايد آن روحانىنماهائى كه نه تحصيل كرده و نه درس مىخوانند و فقط براى امرار معاش لباس روحانى پوشيده‌اند و آبروى اين قشر را مىبرند شناخته و از سوء استفاده‌هاى آنها جلوگيرى كنند ، بايد اين فكر از بين برود كه وقتى مىگفتند روحانى يك مشت كَلّاش و دوره‌گرد و افرادى كه بر سر قبور قرآن مىخواندند در ذهن مىآمد اينها روحانى نيستند . از مطلب دور نشوم كه بحث در اخلاص در قرائت قرآن بود ، در روايت امام پنجم ، قاريان قرآن را به سه دسته تقسيم مىكنند . عن ابى جعفر ( عليه السلام ) قال : « قرّاء القرآن ثلاثة : رَجُلٌ قرأ القرآن فاتّخذه بضاعةٌ و استَدَرَّ به الملوك و استطال به على الناس ، و رَجُلٌ قَرَأ القرآن فحَفِظَ حروفَه وضَيَّعَ حدوده و اقامُه اقامة القَدَح ، فلا كثّر الله هؤلاء من حملة القرآن ، و رَجُلٌ قَرَأ القرآن فوضع دواء القرآن على داء قَلبِه فَأَسهَرَ به ليلَهُ و أظْمَأَ به نهارَه و قام به فى مساجده