مىخواند به او تأكيد مىكنند بسيار قرآن بخواند و بسيار ختم قرآن كند ولى وقتى مىبينند به حدّى مىرسد ، كه زياد و سريع خواندن به تفكر در آيات ضرر مىزند و هدف اصلى كه فهم و درك است ضايع مىشود ، نهى مىكنند و مىگويند كمتر از يك ماه يا يك هفته ( برحسب حال سؤال كننده ) بيش از يك ختم قرآن نكند .
پس زياد و با سرعت خواندن قرآن تا جائى است كه به تأمّل در آيات ضرر نزند ، اگر كسى مىبيند در يك سال يك ختم قرآن با فكر و تأمّل مىتواند بكند نبايد تا مىتواند كمتر از يك سال بخواند ، البته توجيهات ديگرى هم كردهاند كه از جمله :
1 - رواياتى كه تأكيد بر زياد خواندن مىكند ، هدفى را دنبال مىكند و آن حفظ شدن و سالم ماندن قرآن از تحريف آن ، زيرا هر چه بيشتر خوانده شود محفوظتر و مُحَرّفان ، نااميدتر مىشوند ، و رواياتى كه تكيه بر روى فهم مىكند ، هدف ديگرى را دنبال مىكند كه : آن هدايت مردم و توسعه در بينش آنهاست ، و حال كه تقريباً از دست تحريفگران قرآن در امان مانده ، بايد به هدف دوم پرداخت .
2 - شايد اشاره به اختلاف حالات باشد ، گاهى انسان حالت روحى او مناسب دقيق شدن در مطلبى است آن وقت تفكّر كند ، و گاهى امر دائر مدار قرآن خواندن سريع و يا به دنبال كار ديگر رفتن است ، در اين حالت روخوانى قرآن مقدّم است ، و چه بسا انسان را به وادى تفكر مىكشاند .
3 - رواياتى كه تأكيد بر زياد خواندن مىكند ، مراد اين باشد كه آياتى كه روى آنها تفكّر شده بيشتر و سريعتر خوانده شود . . .
البته به نظر مىرسد از همه بهتر همان بود كه گفتيم يعنى زياد خواندن با تفكّر و تدبّر و هيچ تضادى هم به قرينه رواياتى كه ذكر شد ندارد .
پرهيزكاران وقتى به آياتى كه بشارت و تشويق در آن است ، و ذكرى از بهشت و نعمتهاى آن شده ، مىرسند ، آن نعمتها را از خداوند طلب مىكنند و وقتى به آيات
اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — صفحة 491
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٩١