جنت و اهل آن و دوزخ و ساكنان آن را نظارهگر باشد ، اگر اين بصيرت حال شد ، همان گونه كه آتش را در دهان نمىگذارد ، خوردن مال يتيم را هم جائز نمىشمرد ، زيرا چنانكه از قرآن استفاده مىشود ، مال يتيم خوردن مثل آتش خوردن است ، « انّ الذين يأكلونَ اموال اليتامى ظُلْماً انّما ياكُلون فى بطونهم ناراً وسَيَصْلونَ سعيرا » « 1 » « محققاً كسانى كه اموال يتيمان را به ظلم و به غير حق مىخورند ( دخل و تصرف مىكنند ) جز اين نيست كه در شكمهاى خود آتش داخل مىكنند و به زودى به آتش انداخته مىشوند » .
همچنين خداوند متعال درباره علماء يهودى كه با اخذ رشوه كلمات حق را در تورات بدل كرده و كتمان مىكنند ، مىفرمايد : « اوُلئك ما يَأكلُونَ فى بُطونِهم الّا النّار » ؛ « 2 » « آنها جاى نمىدهند در شكمهاى خود الّا آتش را » .
آرى اگر بصيرت آمده حقايق اشيا براى بصير آشكار شده تا جايى كه مولى على ( عليه السلام ) درباره خود مىفرمايد : « لَو كُشِفَ الغِطاءُ ما ازْدَدْتُ يَقينا » ؛ اگر پردهها كنار رود ( ذرهاى ) به يقين من افزوده نمىشود .
در ماده يقين سفينة البحار « 3 » اسحق بن عمار از امام صادق ( عليه السلام ) روايت كرده كه حضرت فرمودند « پيامبر گرامى اسلام ( صلى الله عليه وآله ) نماز صبح را با مردم اقامه كردند « 4 » سپس نظر كردند ، به جوانى كه در حال چُرت زدن بود ، و سرش به طرف پايين متمايل مىشد ، رنگى زرد و جسمى نحيف و چشمانى گود رفته داشت ، پيامبر از او پرسيدند :
كيف اصبحت يا فلان
( چگونه صبح كردى ) گفت :
« اصبحت يا رسول الله موقِناً »
( اى
هامش
( 1 ) . سوره نسا ، آيه 10 .
( 2 ) . سوره بقره 174 و سفينة البحار ، جلد 1 ماده يقين .
( 3 ) . سفينة البحار ، جلد 2 ، چاپ انتشارات فراهانى ، صفحه 733 .
( 4 ) . در نسخه كافى به نماز صبح تصريح دارد : ان رسول الله صلى الله عليه و آله صلّى بالنّاس الصبح . . . » ( رسول خدا نماز صبح را با مردم گزاردند ) ( نقل از شرح خوئى ذيل همين فراز ) .