[ يُحادِد : ]
« مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ »
« يُحادِد » از مادّهء « محادّة » ، و از ريشهء « حدّ » است ، كه ، به معناى طرف و نهايت چيزى مىباشد ، و از آنجا كه افراد دشمن و مخالف ، در طرف مقابل قرار مىگيرند و مانع يكديگرند ، اين مادّهء ( محادّة ) به معناى عداوت و دشمنى نيز آمده است ، همان گونه كه در گفتگوهاى روزمره ، كلمهء « طرفيت » را ، به معناى « مخالفت و دشمنى » به كار مىبريم . « 1 »
[ يُحادُّونَ : ]
« يُحَآدُّونَ اللَّهَ »
« يُحادُّونَ » از مادّهء « محاده » به معناى « مبارزهء مسلحانه » و استفاده از حديد ( آهن ) است ، و به مبارزهء غير مسلحانه نيز گفته مىشود .
بعضى گفتهاند : « محاده » در اصل ، به معناى « ممانعت » است از مادّهء « حد » كه به معناى مانع ميان دو شىء است ، و لذا به دربان « حداد » مىگويند ، اما هر دو معنا از نظر نتيجه به هم نزديك است هر چند از دو ريشه متفاوت گرفته شده . « 2 »
[ يُحْبَرُون : ]
« رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ »
هامش
( 1 ) . توبه ، آيهء 63 ( ج 8 ، ص 34 )
( 2 ) . مجادله ، آيات 5 ، 20 ( ج 23 ، ص 434 ، 475 )