[ مِنْسَأَتَهُ : ]
« تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ »
« مِنْسَأَتَهُ » از مادّهء « نسأ » ( بر وزن نسخ ) و « نسىء » ( بر وزن نصيب ) به معناى تأخير است و از آنجا كه به وسيلهء عصا اشيايى را به عقب مىرانند و دور مىكنند كلمهء « مِنْسَأَة » به آن اطلاق شده است ( يعنى وسيلهء عقبرانى ) .
بعضى از مفسران گفتهاند : اين واژه از واژههاى اهل « يمن » بوده و از آنجا كه سليمان عليه السلام بر اين منطقه حكومت داشت ، قرآن در مورد او به كار برده است . « 1 »
[ مُنشَآت ، منشأ : ]
« وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ »
« مُنشَآت » جمع « منشأ » اسم مفعول از « انشاء » به معناى « ايجاد » است و جالب اين كه ، در عين تعبير به « منشآت » كه حكايت از مصنوع بودن كشتى به وسيلهء انسان مىكند ، مىفرمايد « وَ لَهُ » ( از براى خدا است . . . ) اشاره به اين كه ، مخترعان و سازندگان كشتى از خواص خداداد ، در مصالح مختلفى كه در كشتىها به كار مىرود استفاده مىكنند ، همچنين از خاصيت سيّال بودن آب درياها ، و نيروى وزش بادها ، بهره مىگيرند ، و خدا است كه در آن مواد ، و در دريا و باد اين
هامش
( 1 ) . سبأ ، آيهء 14 ( ج 18 ، ص 55 )