طى مىكنند ، و گروه دوم كيفرهاى شديدى مىبينند .
مرحوم « سيد مرتضى » كه از بزرگان شيعه است ، چنين مىگويد : « خداوند متعال بعد از ظهور حضرت مهدى عليه السلام گروهى از كسانى كه قبلًا از دنيا رفتهاند را به اين جهان بازمىگرداند ، تا در ثواب و افتخارات يارى او و مشاهدهء حكومت حق بر سراسر جهان ، شركت جويند ، و نيز گروهى از دشمنان سرسخت را بازمىگرداند تا از آنها انتقام گيرد . سپس مىافزايد : دليل بر صحت اين مذهب اين است كه هيچ عاقلى نمىتواند قدرت خدا را بر اين امر انكار كند ؛ چرا كه اين مسألهء محالى نيست ، در حالى كه بعضى از مخالفين ما ، چنان اين موضوع را انكار مىكنند كه گويى آن را محال و غير ممكن مىشمرند . بعد اضافه مىكند كه دليل بر اثبات اين عقيده ، اجماع اماميه است ؛ زيرا احدى از آنها با اين عقيده مخالفت نكرده است » .
البته از كلمات بعضى از قدماى علماى شيعه ، و همچنين از سخنان مرحوم طبرسى در مجمع البيان برمىآيد كه اقليت بسيار كوچكى از شيعه ، با اين عقيده مخالف بودند ، و رجعت را به معناى بازگشت دولت و حكومت اهلبيت عليهم السلام تفسير مىكردند ، نه بازگشت اشخاص و زنده شدن مردگان ، ولى مخالفت آنها طورى است كه به اجماع لطمهاى نمىزند . « 1 »
[ رَجْفَه : ]
« فَلَمَّآ أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ »
« رَجْفَه » به معناى لرزه است . « 2 »
[ رَجِل : ]
« بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ »
« رَجِل » به معناى لشكر پياده است . « 3 »
[ رجم : ]
« رَجْما بِالْغَيْبِ »
« رجم » در اصل ، به معناى « سنگ ، يا پراندن سنگ » است ، سپس به هر نوع تيراندازى اطلاق شده است ، و گاه به معناى كنايى « متهم ساختن » يا « قضاوت به ظن و گمان » استعمال مىشود . و در اصل از « رجام » ( بر وزن كتاب ) جمع « رجمة » ( بر وزن لقمه ) به معناى قطعه سنگى است كه روى قبر مىگذارند ، و يا بت پرستان گرد آن مىگردند . و نيز « رجم » به معناى زدن با سنگ ، تا سر حدّ قتل است ( سنگسار ) و گاه نيز به معناى قتل به هر شكل و هر نوع باشد آمده است ؛ زيرا كشتارشان با سنگ بوده . « 4 »
هامش
( 1 ) . نمل ، آيهء 85 ( ج 15 ، ص 586 )
( 2 ) . اعراف ، آيهء 155 ( ج 6 ، ص 461 )
( 3 ) . اسراء ، آيهء 64 ( ج 12 ، ص 206 )
( 4 ) . كهف ، آيهء 22 ( ج 12 ، ص 423 ) ؛ شعراء ، آيهء 116 ( ج 15 ، ص 312 ) ؛ دخّان ، آيهء 20 ( ج 21 ، صفحهء 182 )