[ تَنَازَعْتُمْ : ]
« تَنَازَعْتُمْ » به معناى به اختلاف پرداختيد ، مىباشد . « 1 »
[ تَنَاوُش : ]
« وَ أَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ »
« تَنَاوُش » از مادّهء « نوش » ( بر وزن خوف ) به معناى بر گرفتن چيزى است ، و بعضى آن را به معناى گرفتن با سهولت دانستهاند ، يعنى آنها چگونه مىتوانند به آسانى به چنين هدف دور دستى راه يابند ؟ « 2 »
[ تَنَزَّلُ : ]
« تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها »
با توجّه به اين كه « تَنَزَّلُ » فعل مضارع است ، و دلالت بر استمرار دارد ( در اصل « تَتَنَزَّلُ » بوده ) روشن مىشود كه شب قدر مخصوص به زمان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و نزول قرآن مجيد نبوده ، بلكه امرى است مستمر و شبى است مداوم ، كه در همه سال تكرار مىشود . « 3 »
[ تنزيل : ]
« تَنْزيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ »
« تنزيل » معمولًا در مواردى گفته مىشود كه چيزى تدريجاً نازل شود . بعضى نيز معتقدند : « تنزيل » فقط نزول تدريجى است . « 4 »
[ تَنْفُذُوا : ]
« إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا »
« تَنْفُذُوا » از مادّهء « نفوذ » در اصل به معناى پاره كردن و عبور كردن از چيزى است . « 5 »
[ تَنْقِمُ : ]
« وَ مَا تَنْقِمُ مِنَّا »
« تَنْقِمُ » از مادّهء « نقمت » ( بر وزن نعمت ) در اصل ، به معناى انكار كردن چيزى است به « زبان » ، يا « به وسيلهء عمل و مجازات نمودن » . « 6 »
[ تَنْكِصُون : ]
« أَعْقابِكُمْ تَنْكِصُونَ »
« تَنْكِصُون » از مادّهء « نكوص » به معناى عقب ، عقب بر گشتن است . « 7 »
[ تَنُّور : ]
« وَ فارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا »
« تَنُّور » ( با تشديد نون ) همان معنا را مىبخشد كه « تنور » در فارسى متداول امروز ، يعنى محلى كه نان در آن پخت و پز مىشود . « 8 »
[ تَنُوء : ]
« لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي »
هامش
( 1 ) . صافات ، آيهء 173 ( ج 19 ، ص 209 )
( 2 ) . سبأ ، آيهء 52 ( ج 18 ، ص 171 )
( 3 ) . قدر ، آيهء 4 ( ج 27 ، ص 206 )
( 4 ) . زمر ، آيهء 1 ( ج 19 ، ص 390 ) ؛ دخان ، آيهء 3 ( ج 21 ، ص 161 )
( 5 ) . رحمن ، آيهء 33 ( ج 23 ، ص 160 )
( 6 ) . اعراف ، آيهء 126 ( ج 6 ، ص 364 )
( 7 ) . مؤمنون ، آيهء 66 ( ج 14 ، ص 293 )
( 8 ) . هود ، آيهء 40 ( ج 9 ، ص 123 )