بخواند و از اين طريق شما را تربيت و تعليم كند و رشد و پرورشتان دهد و به شما كتاب و حكمت بياموزد و آنچه را نمىدانيد ، يادتان دهد .
علّامه بزرگوار در بيان اين حقيقت كه قرآن كتاب هدايت و انسانيت است ، چنين مىگويد :
وَالْقُرآن هُدًى لَهُمْ وَ نِعْمَ الْهُدى وَ امَّا الخاصَّة . . . فَالْقُرْآن بَيِّناتٍ وَ شَواهِدُ مِنْ الْهُدى وَ الْفُرْقانُ فى حِقِّهِمْ . « 1 »
قرآن براى هدايت انسانها دو شيوه دارد : 1 . ارشاد و نصيحت ؛ 2 . استدلال و اقامهء دليل و برهان . با موعظه و ارشاد تودهء مردم را هدايت مىكند و با دليل و برهان و استدلال ، خواص و دانشمندان را رهبرى مىكند .
در مقدمهء تفسير الميزان ، آيات را اينگونه گروهبندى مىكند :
المعارف المتعلقة بأسماء اللَّه و صفاته ؛ المعارف المتعلقة بأفعاله ؛ المعارف المتعلّقة بالوسائط الواقعة بينه و بين الإنسان ؛ المعارف المتعلقة بالإنسان قبل الدنيا ؛ المعارف المتعلقة بالإنسان فى الدنيا ؛ المعارف المتعلّقة بالإنسان بعد الدنيا ؛ المعارف المتعلّقة بالأخلاق الانسانية . « 2 »
بنابراين تقسيمبندى ، به نظر علّامه بزرگوار ، 47 آيات قرآن مربوط به انسان است و در 24 آن نيز مشترك مىباشد . از اين رو ، بايد گفت : از نظر علّامه ، قرآن كتاب هدايت انسانهاست .
4 . سند نبوّت
اگر كسى ادعا كند از سوى شخصيتى مهم و محترم ، مأموريتى به عهده دارد ، آيا به صرف ادّعا و بدون اينكه مدركى ارائه دهد و يا نشانه و قراينى ، موضوع را تأييد و ثابت كند ، مىتوان به پيام و مأموريت ، اعتبار و رسميت داد ؟ او بايد براى ادّعاى خويش دليل و مدركى داشته باشد ؛ در غير اين صورت حتى اگر در ادّعايش صادق باشد ، عقلًا و عرفاً ، عدم پذيرش پيام و مأموريت او ، مسؤوليتى را متوجه افراد نخواهد كرد .
هامش
( 1 ) . الميزان ، ج 2 ، ص 23
( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 13